Kronberg, Frankfurt

Wat een uitvinding – de ICE-verbinding tussen Amsterdam en Frankfurt! Een stille, zeer comfortabele trein, ruim en met lekkere stoelen. Een goeie omgeving om te werken bovendien. Heel wat beter dan een vliegtuig met weinig beenruimte. Gisteren heb ik weer 4 uur in deze trein gezeten, in een vrijwel lege coupé, na een driedaags congres in Kronberg (bij Frankfurt) voor leraren van Duitse middelbare scholen en MBO- en HBO-opleidingen. Ik was uitgenodigd om daar een lezing te komen geven over de problematische verhouding tussen spreken over Gods handelen en de natuurwetenschapppen. Aanvankelijk had ik nogal wat moeite om die lezing werkelijk op papier te krijgen. Mijn Duits was ooit uitstekend, zowel wat spreken als wat schrijven betreft, maar vorige week merkte ik tot mijn schrik dat ik door de vele Engelstalige literatuur die ik de afgelopen jaren gelezen heb, moeite heb om uitdrukkingen goed op papier te krijgen. Mijn Duits is werkelijk een krakende wagen geworden. Bovendien is Gods handelen in natuurwetenschappelijk perspectief een typisch Engelstalige aangelegenheid. Het is al moeilijk om uitdrukkingen als ‘general divine action’ en ‘special divine action’ in het Nederlands te beschrijven, laat staan nog eens een vertaalslag naar het Duits te maken!

Niettemin is de lezing weer eens perfect verlopen. Op papier begon mijn lezing begonnen door aan te geven hoe in ons wereldbeeld controle en Kontingenzbewältigung door middel van natuurwetenschap en technologie sleutelwoorden zijn geworden. Dit was op papier een aardige inleiding, maar ik merkte dat bij deze groep leraren (en 4 scholieren) een andere insteek nodig was. Derhalve heb ik veel geïmproviseerd. Ik heb de mop van de Amish en de lift (zie vorige logs) in het Duits verteld – en dat werkte. De rest van de lezing was een peuleschil. Mijn goeie vriend Hubert Meisinger had zelfs moeite om de vriendelijke en zeer levendige discussie die volgde te beëindigen.

Gistermiddag op de terugreis heb ik al een zeer groot deel van mijn lezing over Intelligent Design, die ik volgend weekend in Aachen voor de Bisschöfliche Akademie aldaar moet houden, voorbereid. Plotseling was mijn Duitse taalvaardigheid weer helemaal terug. Toch echt een mooie taal, dat Duits. En jammer dat zoveel prachtige Duitse boeken gesloten blijven voor Nederlanders en Engelstalige lezers.

Het congres in Kronberg was overigens weer een eye-opener en daarmee voor mij zeer geslaagd. Het was een congres waar ik weer wat geleerd heb – en dat is helaas lang niet bij ieder congres het geval. Het was schitterend om de leraren te horen over de verhouding tussen geloof en natuurwetenschap, en dan met name de spanningen die zij vaak ervaren. Het was bovendien verfrissend en confronterend om deze leraren tijdens lezingen te horen drammen op concrete voorbeelden. “Het is allemaal mooi en aardig wat jullie zeggen, maar hoe vertel ik dit aan mijn leerlingen?” was een veelgehoorde vraag. Dit heeft mij weer eens aan het denken gezet over de praktische relevantie van mijn eigen gefilosofeer over de verhouding tussen geloof en wetenschap.

Ik vraag me af of die belangstelling voor G&W ook onder leraren in Nederland leeft. Hier zou best eens wat meer aandacht voor mogen komen, ook op middelbare scholen en MBO- en HBO-opleidingen. In Duitsland komen de vragen hierover van de scholieren zelf (een groepje van 4 scholieren was bovendien aanwezig op het congres!). Dat zal toch in Nederland ook zo zijn?

In ieder geval heb ik heel wat kaartjes moeten uitdelen. Zal wel weer eens uitnodigingen krijgen om in Duitsland te mogen ‘optreden’. Dat doe ik met veel plezier…

Bij thuiskomst wachtte mij twee verrassingen: een PDF-file in de e-mail van het artikel van mij wat in juni in het populair-wetenschappelijke maandblad EOS verschijnt!! En een uitnodiging van NWO voor een interview naar aanleiding van mijn VENI-aanvraag!!

Advertisements
%d bloggers liken dit: