Valentijnsdag

Vandaag is het Valentijnsdag – en vanmorgen, toen ik achter mijn pc kroop, schoot me plotseling een gedicht te binnen, wat ik eens heb geschreven, jaren geleden, toen ik nog op de middelbare school zat. 

Kijk, toen ik op de middelbare school zat, was mijn wereld nog ontzettend eenvoudig. Het was een soort platte aarde waar je twee keuzes had: erop zitten of eraf vallen. Of accurater gezegd, mijn wereld bestond slechts uit twee categorieën. Je had meisjes die bloedmooi waren, en je had meisjes die ongelooflijk lelijk waren. Zwart-wit, zonder een grijs gebied. Vandaag de dag ligt het allemaal wat genuanceerder en grijzer – er wandelen nog wel afzichtelijke horken à la Marijke Helwegen rond, maar die zijn (godzijdank) eerder uitzondering dan regel. Maar tijdens mijn middelbare-schooltijd was de wereld nog overzichtelijk gecompartimenteerd.

Ik was niet goed in het versieren van meisjes. Ik werd verliefd op elk meisje wat me in het voorbijgaan maar aankeek, maar ik had geen idee hoe je meisjes moest benaderen. De dagboeken die ik in die tijd bijhield – uitgetypt zo’n 100 vellen A4, lettertype 12, regelafstand 1 – zijn dan ook hilarische toonbeelden van kneuterigheid en puberale frustratie. Maar dat terzijde. Wat me deze Valentijnsdag te binnen schoot, was het gedicht wat ik ooit voor een meisje heb geschreven wat verliefd op mij was geworden.

We hadden buren van Vrijgemaakte huize – van het kaliber: trouwe kerkgangers en bijzonder recht in de leer, maar vrijdagsavonds gingen de gordijnen dicht voor een gehuurd pornofilmpje. Zij hadden een leuk nichtje, van een jaar of 16. Dat nichtje was zo arrogant als maar kon (wat me mateloos boeide), maar ze had ook een vriendin.

Dat was Marjolein.

Ik was zo rond een jaar als 17, zij moet 19 of 20 zijn geweest. Marjolein was lelijk als de zwartste nacht, dun als een gemuteerde lucifer, enigsins loensend en met een IQ van een pinda. Ze was zoekende. Een man van 48 jaar had haar een huwelijksaanzoek gedaan, wat ze jammerlijk had afgeslagen. En zij, ja zij werd verliefd op mij.

In die tijd schreef ik nogal wat gedichten, en het volgende puberale gedicht, wat door haar geïnspireerd was, heb ik indertijd geschreven:

Marjolein

Toen ik je die nacht tegenkwam,
het was volle maan,
zag ik je begerige ogen.
Toen heb ik tegen je gelogen.

Ik zei dat je lelijk was,
maar ik vergiste me.

Je bent oerlelijk!
Jij! Met je kop als een bushok!
Jij! Als een varken in de Playboy!
Jij! Met je kop als de nacht!
Je hebt vast veel te lang op de bus gewacht.

Neen, jij geil sekreet,
ook al ben je nog zo heet,
als ik jou was zou ik me maar
houden bij die vent van 48 jaar!

De moraal van dit verhaal:
Al draagt Marjolein een 24-karaats
gouden,
met echte diamantjes belegde, ring,
ze is en blijft een oerlelijk ding!

Marjolein heeft uiteraard het gedicht nooit gezien. Houden zo.

Op de middelbare school hadden we ook een schoolkrant. Die kwam rond Valentijnsdag altijd uit met een speciale editie. Ik kende een jongen die een echte nerd was, maar verzot op auto’s. Ik heb een gedicht voor de speciale valentijnseditie geschreven, met zijn naam eronder. Dit was het gedicht:

Wilde Ria

Je bent mooi, lief en zacht
En als je ‘s avonds op me wacht,
Dan is het alsof je naar me lacht
Met glimmende ogen,
En ik weet het:
Dit wordt een lange nacht.
Als ik naar je naakte lichaam kijk,
Voel ik mij als een vorst, zo rijk.
Als ik je berijd,
Voel ik hoe je onder mijn handen
Willoos wordt en je rustig aan laat randen.
Je glijdt en glibbert onder me als een aal.
Je binnenkant is goed gesmeerd als ik voor je betaal.
Je lieflijk, dierlijke gegrom
Als ik aan je bumpers kom.
Ik krijg een droge keel
Als ik je achterlicht zachtjes streel.
Ik houd van je al is het maar voor even.
Toegegeven: ik zou voor jou mijn hele leven geven.
Weet je, ik ben zo geil als een opgezette kanarie,
Want jij bent mijn glimmende, rode, Ferrari…

– – HAPPY VALENTINE’S DAY!!  – –

  1. #1 door Wim Kleisen op 14 februari 2007 - 12:02

    Een onverwachte kant, Taede. nu maar hopen dat Marjolein niet surft…..

  2. #2 door Tiny Bijlstra op 21 april 2007 - 22:45

    Tjee, Taede dat had ik nou niet achter je gezocht…..
    Het blad was de Viskus (k heb een aantal bewaard)

%d bloggers liken dit: