Kenneth Miller over ID

Er staan af en toe echte juweeltjes op Youtube. Vandaag vond ik een fantastische lezing van Ken Miller, schrijver van Finding Darwin’s God: A Scientist’s Search for Common Ground Between God and Evolution (zie ook HIER) over Intelligent Design. Miller – zelf een zeer gelovige bioloog – veegt resoluut de vloer aan met ID! Schitterend! 

Deze lezing, die gezien de verwijzingen die Miller gebruikt, net na de uitspraak in de Dover-zaak (dus wrsch. december 2005 of januar 2006) heeft plaatsgevonden, geeft op fantastische wijze weer waar het in ID om gaat. Bovendien was Miller een van de expert-getuigen van de Dover-zaak, en spreekt hij daar meerdere malen met veel humor over. Een briljante lezing over ID, en een heerlijk biologie-college.

(Momenteel lees ik het absoluut briljante boek Monkey Girl van Pulitzer-prize winnaar Edward Humes over de Dover-zaak en Millers opmerkingen over deze zaak zijn schitterend als je dit boek gelezen hebt. Ik kom later nog uitgebreid op het Humes-boek terug.)

Deze lezing zou Nederlands ondertiteld moeten worden, en op iedere TV-zender in Nederland worden uitgezonden…

N.B. de lezing van Miller duurt ruim zo’n 70 minuten, waarna nog bijna een uur aan vragen volgt. Zorg dus dat je wat chips en een kratje pils onder handbereik hebt…


Advertisements
  1. #1 door Jan Riemersma op 15 maart 2007 - 17:07

    Je schrijft: Miller – zelf een zeer gelovige bioloog – veegt resoluut de vloer aan met ID!
    Ik heb af en toe het idee dat bij theologen en wetenschappers de koudwatervrees helemaal verdwenen is en dat ze absoluut geen moeite meer hebben met evolutie. Als eenmaal duidelijk wordt dat evolutie zich ook leent voor een theologische interpretatie (zie John Haught, een auteur die mij werd aangeraden tijdens de blog bijeenkomst in Bilthoven), kost het de meeste mensen geen moeite meer om te blijven geloven. -Boodschap: juist goede kennis van de evolutie is belangrijk voor gelovigen.
    Een van de problemen voor theologen -suffering- was voordat Darwin zijn theorie publiceerde feitelijk een nog groter probleem dan nu: want nu heeft het leed nog een functie, voorheen was het letterlijk het directe werk van God.

  2. #2 door Simon op 15 maart 2007 - 21:56

    Hoi Taede, lang verhaal – maar zeker de moeite waard.
    Wel grappig hoe hij dan eindigt: “What’s at stake?” Het leiderschap van de Verenigde Staten in de wereld van de wetenschap. Echt Amerikaans nationalisme!
    Maar z’n behandeling van ID en science is erg overtuigend. How to respond tot ID? “By developing a proper understanding of science.”
    Wat een spannend werk doe jij toch Taede (religion & science), ik ben jaloers!

  3. #3 door Martin op 16 maart 2007 - 13:14

    Dank je, Taede. Binnenkort eens bekijken.”juist goede kennis van de evolutie is belangrijk voor gelovigen”. Dat accepteert niet iedereen, omdat zulke kennis wel enige beperkingen oplegt aan wat er geloofd kan worden. Niet iedereen wil geloven, dat de mens een primaat is net als de chimp en (ai!) de bonobo.

  4. #4 door A. de Joode op 17 maart 2007 - 14:52

    Ik heb genoten van de voordracht van Miller op YouTube. Echt leuk! Ik heb de rit zelfs uitgezeten zonder chips en pils, zo boeiend was het.
    Het vragenuurtje was voor mij een grote teleurstelling, qua niveau van de vragen bedoel ik. Ik had namelijk verwacht dat er wel een vraag zou komen over zijn argument tegen Behe, juist omdat zijn hele betoog erop gebaseerd was. Het is daarom cruciaal of Millers argument geldig is. Zoniet, dan is zijn stelling ‘The collapse of ID’ ook niet geldig.
    Ik beweer dat zijn argument niet geldig is, en wel om de volgende redenen.
    Stel: het ontwikkelingsstadium van een organisme loopt van A tot Z. Z is dus het eindstadium. Wat Miller doet is een verandering aanbrengen in het eindstadium Z, en vervolgens observeert hij dat de resterende delen nog functioneren. Op zich is dat geen bewijs tegen Behe, want in de natuur kun je veel van zulke verschijnselen observeren. Een beschadiging aan het eindstadium is dus niet per definitie de doodsteek voor het organisme.
    Als Miller een steekhoudend bewijs had willen leveren, dan had hij een stukje moeten wegsnijden uit de ontwikkelingslijn zèlf, ergens tussen A en Z in. Maar in dat geval zou het organisme nooit stadium Z bereikt hebben! En dan heeft Behe dus gelijk.
    (Ik neem aan dat Miller inmiddels al wel reacties van collega’s gehad zal hebben op dit manko in de bewijsvoering. Ik houd me aanbevolen voor internetlinks hierover.)

  5. #5 door G. Korthof op 20 maart 2007 - 10:49

    Jan Riemresma schrijft: “Een van de problemen voor theologen -suffering- was voordat Darwin zijn theorie publiceerde feitelijk een nog groter probleem dan nu: want nu heeft het leed nog een functie, voorheen was het letterlijk het directe werk van God.”
    Interessant!!!
    Wat is erger: leed als het directe of het indirecte werk van God? Als God gekozen heeft voor evolutie als scheppingsmethode, dan heeft hij indirect gekozen, maar nog steeds gekozen, voor een methode met veel leed.
    Volgende vraag: Heeft leed een functie in de evolutietheorie? Kijk hoe leeuwen een buffel doden: ze grijpen hem van achteren en niet bij zijn kop omdat daar zijn gevaarlijk hoorns zitten met als gevolg dat hij een onnodig lange en pijnlijke dood sterft. Als ze hem bij de keel konden grijpen was hij sneller dood. Achtervolging van een kudde buffels is vaak een uitputtingslag voor de hele groep. Functie?
    Ik denk dat er geen enkele liefhebbende god te rijmen is met direct of indirect leed. Dus of met of zonder Darwinisme we leed beter kunnen verklaren is een akademische vraag.
    Als je bedoelt dat voor atheist én theist in het algemeen een opluchting is dat leed niet direct bedoeld is: OK.
    Maar de theist, en de theistic evolutionist blijft nog zitten met de vraag waarom god voor een wrede scheppingsmethode heeft gekozen.

  6. #6 door Simon op 20 maart 2007 - 16:22

    Gert, een buffel met horens op z’n achterste zou een raar gezicht zijn! 🙂
    Maar serieus: voordat je woorden als ‘liefhebbende’ en ‘leed’ gebruikt, moet je wel proberen vast te stellen wat liefde is en wie wordt geliefd en wat leed met liefde te maken heeft. Je argument is vooralsnog emotioneel van aard en niet rationeel. Als je in de rationele vraagstelling en rationele antwoorden geinteresseerd bent rondom God en het kwaad, zijn de boeken van Plantinga toch wel een must. Bijvoorbeeld ‘God, Freedom, and Evil’ (1974).

  7. #7 door G. Korthof op 21 maart 2007 - 09:03

    Simon, wat is je eigen opvatting over liefde en mensen/dieren pijn doen?
    Als liefde en pijn veroorzaken niet strijdig zijn: sla jij je vrouw en kinderen? Schop jij je hond? Ben je voor onverdoofd slachten van koeien, varkens? Vind jij het normaal om de kat van de buren met een schot hagel te verjagen? (was in het nieuws) Ben jij het eens met alles/meeste waarvoor de partij voor de dieren en de dierenbescherming voor vecht (een eindeloze gruwelijke lijst van misstanden)? nl dieren een diervriendelijke behandeling geven? dus tegen extreme vormen van bioindustrie? tegen oorlog en wreedheid in het algemeen? voor de universele rechten van de mens? tegen abortus? Zou jij kleuters zonder toezicht in een stad met druk verkeer buiten laten spelen? Ben jij tegen martelen en al die zaken waar Amnesty tegen vecht? Ben je tegen de doodstraf, verkrachting, ontvoering, gijzeling? Geef jij geld bij grote rampen zoals tsunami’s, aardbevingen? aan collectes voor het gehandicapte kind, kanker, Alzheimerfonds, daklozen, AIDS in Afrika? Als jij een aarbeving met grote waarschijnlijkheid zou kunnen voorspellen, zou jij dan de mensen waarschuwen zodat ze zouden kunnen vluchten?
    Eerst even Plantinga raadplegen?

  8. #8 door Simon op 21 maart 2007 - 10:26

    Gert, bovenstaand antwoord is wellicht niet bevredigend, maar het vraagstuk van het leed in de wereld is dan ook lastig. Laat ik een poging wagen om uit te leggen hoe ik het zie, mede gebaseerd op de natuurlijke theologie, Plantinga en een interessante lezing die ik ooit van Stefan Paas heb bijgewoond:
    Def. Liefde, liefhebben: een onvoorwaardelijke commitment
    Def. menselijk leed: liefde vervangen door haat en de gevolgen daarvan
    Def. natuurlijk leed: fysieke pijn en de dood
    Jij vraagt: kan een liefhebbende God een methode als evolutie kiezen, waarin zoveel leed is.
    Je bedoelt dan het natuurlijke leed, maar dat heeft niets met liefhebben te maken.
    STEL: een almachtige, liefdevolle God wil iets scheppen waaraan Hij zich kan commiteren. Hij heeft de keuze uit allerlei mogelijke werelden, met een eindig aantal, W(n).
    Binnen deze W(n) zijn er werelden die door God zelf te beoordelen zijn in termen van ‘goed’. Wat zou deze God een goede wereld vinden? Ik zou denken, een wereld waarin de liefde beantwoord kan worden.
    Het natuurlijke leed is een gevolg van de keuze van deze God om een wereld te scheppen. Nu stel jij feitelijk de vraag: is er in de verzameling W(n) niet een mogelijke wereld W(x) waarin natuurlijk leed niet plaatsvindt? Deze vraag is onmogelijk te beantwoorden, omdat wij alleen onze eigen wereld W(o) kennen en nog niet eens volledig. De metafysische vraag of een betere, of perfecte wereld mogelijk is, is echter wel relevant. Veel religies bevestigen dit verlangen naar een perfecte wereld, W(p), door het geloof in een paradijs. En wie komen er in het paradijs? Degenen die Gods liefde hebben beantwoord.
    Elke religie verkondigd zijn eigen methode om deze liefde te beantwoorden. Het christelijke geloof is in die zin uniek, dat het zegt dat de mens structureel moeite heeft met liefde (zondig is), maar dat God zelf de deur opent naar W(p) door Jezus.
    En nog een toevoeging: het interessante van deze W(p) is, dat de mens in die wereld niet meer kan kiezen tussen liefde en haat. De commitment dient dus te gebeuren in deze wereld W(o). Aan alle mensen dus de schone taak zich te commiteren aan God. Zo niet, dan geen W(p).
    Conclusie: God kan wellicht direct een perfecte wereld W(p) scheppen, maar dan is er geen mogelijkheid om liefde te ervaren. Het waagstuk van de liefde is dus Gods keuze en als je dit waagstuk niet de moeite waard vindt, dan zal ook de liefde zelf je niet kunnen vervullen. Dan blijf je een vreemd wezen op een rare planeet met emtionele vragen over leed enz. zonder antwoorden.

  9. #9 door G. Korthof op 22 maart 2007 - 08:35

    Simon, dank voor je antwoord van 21 maart. Het is mij niet duidelijk op welke reactie van mij dit een reactie is: 20 of 21 maart.
    In ieder geval heb ik waardering dat je een antwoord geeft op het ‘problem of evil’ probleem, waar de meeste christenen hard voor weglopen. Jij dus niet.
    Alleen hoop ik dat je het ooit nog eens in normaal Nederlands wil uitleggen, want ik snap helemaal niets van dat W(p)gedoe! Het gaat toch over heel concreet menselijke ervaringen, niet over abstracte wiskunde!
    En als je niet op 21 maart 2007 om 9:03 gereageerd hebt dan heel graag ook daar een antwoord op.
    hartelijk dank en groeten,
    Gert

  10. #10 door Simon op 22 maart 2007 - 11:44

    Gert, je hebt goed opgemerkt dat mijn uitleg van 21 maart al is geschreven voordat ik je vraag van 21 maart heb gelezen. Je vraagt of ik alsnog je vraag van 21 maart wil beantwoorden.
    Je vraagt: “Simon, wat is je eigen opvatting over liefde en mensen/dieren pijn doen? Als liefde en pijn veroorzaken niet strijdig zijn: sla jij je vrouw en kinderen? enz… Eerst even Plantinga raadplegen?”
    Mijn eigen opvatting is, dat de natuur zelf geen onderscheid maakt tussen goed en kwaad, liefde en haat. Dat is een menselijk onderscheid. De mens hanteert het buitennatuurlijke idee van scheiding tussen een mogelijke situatie en een wenselijke. Voor de natuur incl. alle dieren is er geen sprake van onderscheid tussen mogelijke en wenselijke situaties, waardoor ze min of meer gelaten de gebeurtenissen aan zich voorbij laat trekken. De natuur is onverschillig – er is alleen de realiteit.
    De wenselijke situatie is voor mij dat mensen elkaar en de natuur geen kwaad aandoen, dus dat ik vrouw en kinderen niet sla enz. Daar heb ik Plantinga niet voor nodig. Ik geloof dat dat ook een mogelijke situatie is, namelijk als ik inzie dat ik een opdracht heb om lief te hebben en me verbonden weet met de bron van het leven en dus ook respect heb voor al het leven. Ik hoop dat er een toekomstige wereld is waarin dat de realiteit is en dat ik daar ooit in zal leven (geloof, hoop en liefde).
    Mag ik je de wedervraag stellen? Wat is jouw opvatting over liefde in relatie tot mensen/dieren pijn doen.

  11. #11 door G. Korthof op 23 maart 2007 - 09:55

    Simon: “Mag ik je de wedervraag stellen?” Mijn opvatting over dat onderwerp is (voor 90% denk ik) hetzelfde als die van jou: andere wezens geen leed en pijn veroorzaken. De vraag was dan ook bedoeld om deze overeenkomst vast te stellen.
    De volgende stap in het argument is: als wij dat vinden waarom zou een eventuele god dat wel toestaan?
    Als jouw ingewikkelde W(p) argument de bedoeling heeft aan te tonen dat god niet anders kon dan deze ellendige wereld te scheppen (met hier en daar wat mooie dingen ertussendoor: pauwenstaart, oog, zweepstaartje), hoe zit het dan met
    (1) het paradijs dat kon hij toch maar wel eventjes scheppen: geen carnivoren heb ik gehoord: dus geen onnodig leed van mensen en dieren die elkaar afslachten. Zie je wel dat Hij het kan?
    (2) hoe zit het dan met de hemel? hij kan dus wel degelijk een mooie plek maken zonder pijn en ellende en dood!
    Dus: het hele argument dat hij geen mooie wereld kan scheppen kan dus niet waar zijn!

  12. #12 door Simon op 23 maart 2007 - 15:22

    Gert mijn W(p) argument heeft de bedoeling aan te tonen dat als God vrije mensen wil scheppen, hij zich in die zin beperkt, dat de mensen medescheppers worden in het geheel. Wij zijn niet geprogrammeerd of gedetermineerd. Wat wij er van maken bepalen we dus zelf.
    In alle mogelijke werelden waarin de mens niet kan kiezen is het leven misschien minder ‘ellendig’, maar eigenlijk weten we dat gewoonweg niet. Ook als het gaat om natuurlijk leed. Eerder zei ik al: “is er in de verzameling W(n) niet een mogelijke wereld W(x) waarin natuurlijk leed niet plaatsvindt? Deze vraag is onmogelijk te beantwoorden.”
    Overigens wil ik, zonder het (menselijke) leed te bagatelliseren, nog wel opmerken dat het leven als fenomeen zelf prachtig is. Uit jouw opmerking “deze ellendige wereld” krijg ik haast het idee dat je het jammer vind dat de wereld überhaupt bestaat.

  13. #13 door G. Korthof op 25 maart 2007 - 17:10

    Simon schreef: “In alle mogelijke werelden waarin de mens niet kan kiezen is het leven misschien minder ‘ellendig’, maar eigenlijk weten we dat gewoonweg niet. Ook als het gaat om natuurlijk leed.”
    Als ik me even beperk tot natuurlijk leed (ik kom een volgende keer terug op begrip menselijke vrijheid) zoals kanker, Alzheimer, crhonische pijn, depressie, (ik kan er nog honderd andere opnoemen als je wilt): als een wereld zonder die ziekten niet minder ellendig is, waarom hebben we dan nog dokters en ziekenhuizen? dan kunnen we die ook wel afschaffen! Dan zijn ziekten een zegening! Kunnen we stoppen met medische faculteiten, farmaceutisch onderzoek, vaccineren, orgaandonatie, bloeddonatie, en had Francis Collins ook niet naar Afrika gehoeven om daar mensen medisch te helpen. Met andere woorden: uit het gedrag van mensen blijkt dat ze ziekten willen bestrijden en dus erg vinden. Mensen weten dus heel goed hoe een minder ellendige wereld eruit ziet: ze streven ernaar.
    Je schrijft ook: “Veel religies bevestigen dit verlangen naar een perfecte wereld, W(p), door het geloof in een paradijs.”
    En zoals ik in mijn eerdere reactie schreef het bestaan van het paradijs (zonder carnivoren) en de hemel (zonder ziekte en dood) bewijst dat God wel degelijk een wereld kan scheppen waarin mensen zich gelukkig voelen. (Voor mij zijn die 2 werelden fantasie,utopie maar christenen geloven daarin.)

  14. #14 door Simon op 25 maart 2007 - 21:08

    Gert, ik begrijp je verwijzing naar het paradijs en de hemel als christelijke ideeën, maar toch is dat niet zo voor de hand liggend.
    ‘Het paradijs’ is een romantische gedachte, gebaseerd op de Tuin (of Hof) van Eden uit Genesis 2, waarin Adam en Eva leefden voor de zondeval, en op enkele profetische visioenen waarin de leeuw naast het lam ligt enz. Nergens in de Bijbel wordt het bestaan van dit paradijs zo ver ik weet letterlijk verkondigd – het is een theologische speculatie (uit het verleden). Er zijn inderdaad nog christenen die dit geloven; ik ben er niet 1 van. De aarde heeft sinds het begin van het leven de strijd om leven en dood gekend. Of ziekte ook altijd zo’n overheersende rol heeft gespeeld in het (mensen)leven weet ik eerlijk gezegd niet.
    ‘De hemel’, ook wel het ‘Koninkrijk van God’ genoemd, wordt meestal in verband gebracht met het overgaan naar de transcendente werkelijkheid die God bewoond en daar deel van uitmaken. Of daar ook sprake is van natuurlijk leven in de zin van DNA enz. weten zelfs de geleerdste theologen niet.
    Als je dus zegt: christenen beweren dat het Paradijs en de Hemel wel (hebben) bestaan, dan valt daar nog wel het een en ander aan te nuanceren. Ik geloof in de hemel ja, maar niet omdat daar een leeuw vegetariër is. Het gaat om de transcendentie.

  15. #15 door G. Korthof op 27 maart 2007 - 11:26

    Simon, het gaat er nu op lijken dat jouw geloof je tot on-alledaagse uitspraken aanzet: je gaat twijfelen aan het bestaan van de hemel en het paradijs, je gaat het bestaan van pijn en leed wegredeneren, wegrelativeren, wegsubjectiveren. Pijn en leed zijn vaststande zaken waar een objectieve waarnemer geen moeite mee heeft. En de gemiddelde christen gelooft toch in het bestaan van paradijs en hemel?
    En verder ga je deze zaken ook mystificieren, geheimzinnig over doen, agnostisch over doen.
    En je bent niet ingegaan op mijn punt van dat uit het gedrag van mensen blijkt dat ze ziekte en misdaad niet goed vinden en dat gaan bestrijden.
    Ik las net over het boek “The American Prison Nightmare” :
    “For much of the twentieth century, about one American in a thousand was confined to a cell. The proportion of Americans behind bars started rising in the mid-Seventies, and by 2003 had done so for twenty-eight consecutive years. Counting jails, there are now seven Americans in every thousand behind bars. That is nearly five times the historic norm and seven times higher than most of Western Europe.” Dus 7 op de 1000 Amerikanen zitten in de gevangenissen en dat is 7x hoger dan in Europa, terwijl Europa geseculariseerd is en Amerika christelijk is.
    Maar waar het om gaat: wij sluiten mensen op omdat ze iets verkeerd doen. Dat is een erkenning dat deze wereld niet perfect is, anders had je geen gevangenissen. Evenzo: ziekenhuizen bewijzen dat mensen ziek zijn. Dus: geen perfecte wereld. Als jij de wereld perfect vindt moet je gevangenissen en ziekenhuizen verbieden.
    Natuurlijk leed: als jij het goed vind dat mensen omkomen door vulkaan uitbarstingen en orkanen moet je de wetenschappers die vulkaanuitbarstingen en orkanen willen voorspellen om zo mensen te helpen op tijd te vluchten, verbieden.
    Kijk hoe mensen omgaan met de dood: 30 jaar na de Tenerife ramp hebben nabestaanden nog de grootste moeite om hun doden te herdenken. 30 jaar hebben ze nodig gehad om een herdenking te organiseren. Het is kennelijk niet makkelijk met de dood om te gaan.
    Remember: het argument begon ooit over het argument dat God géén perfecte wereld kon maken.

  16. #16 door Simon op 27 maart 2007 - 16:15

    Gert, ik discussier graag met je, maar nu maak je er een potje van. Ik heb niet gezegd dat deze wereld perfect is, ik redeneer pijn en leed niet weg en wat probeer je duidelijk te maken met je voorbeeld over gevangenen? Verder twijfel ik niet aan het bestaan van het paradijs – ik geloof er niet in. En ik twijfel niet aan de hemel, maar geef een minimale beschrijving (transcendente werkelijkheid). Dat is helemaal niet geheimzinnig; vraag maar aan elke hindoe, boeddhist, moslim, christen, jood, theïst, agnost en theoloog. Het past alleen niet in een naturalistisch-wetenschappelijk wereldbeeld.
    Deze wereld is niet perfect en er is pijn, lijden en dood. Ik vind dat (waarschijnlijk) net zo erg als jij. Maar er is ook altruïsme, geluk, romantiek, genezing, plezier, geloof, hoop en liefde. Ik hoop dat je dat net zo waardeert als ik. Ik zoek naar een integrale verklaring van alle aspecten van het leven. Die verklaring vind ik niet in een naturalistisch wereldbeeld, dus geloof ik in een grotere werkelijkheid.
    Om dus nog in te gaan op je opmerking dat uit het gedrag van mensen blijkt dat ze ziekte en misdaad niet goed vinden en dat gaan bestrijden: prima. Wat mij betreft mag er meer geld uit worden gegeven aan ziektebestrijding en voor zover ik kan werk ik daar aan mee. En van mij mogen er ook nog wel wat meer mensen langer de cel in (7 op 1000 klinkt realistischer dan 1 op 1000, als ik de misdaadcijfers lees: 1 op 3 mensen is slachtoffer van een misdrijf…).

  17. #17 door G. Korthof op 28 maart 2007 - 12:39

    Simon zegt: “Verder twijfel ik niet aan het bestaan van het paradijs – ik geloof er niet in”.
    Dus voordat ik op de rest inga, even voor de duidelijkheid: het paradijs met Adam en Eva heeft nooit bestaan? En de zondeval van Adam en Eva heeft ook nooit bestaan?
    2) En de hemel bestaat wel?

  18. #18 door Simon op 28 maart 2007 - 13:21

    Gert, een deel van onze spraakverwarring komt wellicht voort uit het feit dat ik als eerste het woord paradijs gebruikte in deze discussie, maar ik bedoelde daar destijds mee wat jij ‘hemel’ noemt. Om nog meer misverstanden hierover te voorkomen: lees even de beschrijving van ‘paradijs’ op Wikipedia, http://nl.wikipedia.org/wiki/Paradijs. Mijn idee sluit aan bij wat wordt genoemd ‘het paradijs in het jodendom’.
    Ik heb geen flauw idee hoe de wereld eruitzag toen de eerste mens er rondliep en ik vind het begrip ‘zondeval’ niet helemaal de lading van het menszijn dekken. Ik zie de toestand van de mens als gekenmerkt door de breuk tussen God en de mens. Op zich wordt dat wel bedoeld met de ‘zondeval’ maar het heeft een wat rare historische betekenis gekregen (zie ook: erfzonde).
    Ik weet dat het makkelijker discussieren is met een christen die aan je stereotype beeld voldoet, sorry!

  19. #19 door G. Korthof op 29 maart 2007 - 08:05

    Simon, kun je eigenljk alles geloven wat je wil?

  20. #20 door Simon op 29 maart 2007 - 20:06

    Wie zou moeten bepalen wat je wel en niet kunt geloven?

  21. #21 door G. Korthof op 30 maart 2007 - 09:02

    (het bestaan van) God bepaalt niet wat jij moet geloven?
    Dus: uitsluitend jijzelf bepaalt wat je wilt geloven? Geen god, bijbel, kerk of autoriteit bepaalt wat jij gelooft? Je bent onder geen enkele verplichting om welke bijbelse, kerkelijke of morele dogmas te accepteren? Je kunt alles verwerpen wat je meer wilt? ongeacht de consequencies? Je kunt iedere samenstelling van dogmas die je aanstaat verwerpen of accepteren? Alles wat je gelooft is volstrekt vrije keuze zonder enige consequentie of nadelige gevolgen?

  22. #22 door Simon op 30 maart 2007 - 10:46

    Gert, wat vraag je veel! Mijn geloof is gebaseerd op de werkelijkheid van het bestaan van God. Het bestaan van God is voor iedereen vrij eenvoudig af te leiden uit de schepping en de persoonlijke ervaring (je mens-zijn). Vervolgens is de uitdaging voor de mens erin gelegen om God te zoeken en te vinden, ondanks het verschil in wezen tussen God en de mens. Openbaringen werpen licht op het goddelijke, maar zijn gesluierd door de menselijke begrenzingen. Vanuit de (lange) traditie van het jodendom en later door de reformatie van Luther ben ik overtuigd van de waarheid van het judeo-christelijke godsbeeld en de consequenties ervan. Zowel het Jodendom als Luther erkennen de persoonlijke interpretatie van relevante openbaring voor het individu, maar ook de maatschappijgerichte wijsheid van de leefregels voor de mens. De religie evolueert mee met de mens en zijn kennis, maar dat zal jou niet verrassen.
    Natuurlijk maakt het uit wat je gelooft. Het heeft consequenties voor het verloop van je zoektocht naar en het vinden van God, je persoonlijke visie op het leven en je kijk op maatschappij-brede ontwikkelingen. Daarom is het van belang te streven naar waarheid en valse religies te ontmaskeren. Mijn vraag blijft staan: wie zou moeten bepalen wat je wel of niet kunt geloven?

  23. #23 door G. Korthof op 31 maart 2007 - 11:58

    Simon: “WIE zou moeten bepalen wat je wel of niet kunt geloven?”
    GOD!

%d bloggers liken dit: