Amerikaanse taferelen in Nederland…

Ik kon het niet helpen, maar moest er toch aan denken. Zojuist las ik op Nu.nl dat er een stormloop is op bumperstickers, petjes etc. met leuzen als "Steun onze troepen in Afghanistan". Ik zou zo’n bumpersticker NOOIT op mijn auto plakken. Dit soort patriottisme is Amerikaans en on-Nederlands.

Het deed me direct denken aan de tijd vlak na 11 september 2001. In Amerika reed iedere auto met een Amerikaanse vlag rond. Je kon ook bumperstickers met de vlag kopen. Ik heb het gezien, ik ben er geweest, bijna 3 maanden, vanaf de week na 11 september. Er was geen auto die rondreed zonder vlag. En in New York kon je op iedere straathoek petjes en t-shirts met de Twin Towers of de Amerikaanse vlag erop kopen. Het haalde in Nederland zelfs het nieuws, dit typisch Amerikaanse pattriotisme.

En nu, hier in Nederland?

Dat onze troepen daar in Afghanistan moeten vechten is al erg genoeg. Niemand heeft het er meer over dat Nederland als marionet van Amerika in deze oorlog is betrokken geraakt. Een oorlog die al jaren duurt nu. Een vredesmissie is het al lang niet meer. Deze week nog hoorden we van "onze troepen" dat ze het een vechtmissie ervaren en niet als een vredesmissie om een land op te bouwen. Daar komen ze simpelweg niet aan toe.

Ja, de overheid probeert de publieke opinie te paaien, zodat ze nog eens miljarden kunnen steken in de verlenging van de missie. Zodat Balkenende een wit voetje kan halen bij Bush, ofschoon die toch niet lang meer zit.

Wat is Nederland toch ontzettend veranderd de afgelopen jaren. Mijn god, ik vraag me soms af hoe lang ik hier nog wil wonen…

  1. #1 door F.J.M.Cuijpers op 24 november 2007 - 13:48

    Het landje waarover je spreekt, en misschien wel de hele wereld, is een plaatjeswereld geworden. (Her)lees de werken van Iris Murdoch waarover je oud-collega Rico Sneller college gaf (een poos terug). I.M. had al door dat het denken gevisualiseerd is geworden. Denken in plaatjes. Vandaar dat het zo belangrijk geworden is hoe je óverkomt, in plaats van wat je dénkt; denk ik. Dat proces, zich uiten in plaatjes, neemt tyrannieke vormen aan. Nog geen stikker !!?? Ook niet hip, of zo….. Een nóg sprekender voorbeeld in uw vák is het ichtus-symbool dat men op automobielen kan aantreffen. En dáár gaat het echt mis. Ik verdiep mij niet in de vraag of de voerders ervan weten waarvoor de LETTERS staan. Wat ik er vals aan vind, is het feit dat dit vignet stamt uit de tijd dat het knap link was om te laten merken dat je christen was. Vide: catacomben van Callisto in Rome bijvoorbeeld. En men kan veel van Holland zeggen, doch aan christenvervolging doet men hier (nog) niet. Het vignet heeft zijn oorspronkelijke functie en betekenis totaal verloren. Het is in de plaatjeswereld verworden tot een dingetje, om te hebben (sic). Ik weet niet hoelang ik nog tegen die achterkanten van auto’s wil aankijken; echter ik héb niks te willen. Het nummerbord dat eronder zit, heeft nog meer betekenis. Het idee echter om gewoon de naam van de eigenaar er op te zetten, wordt weggehoond. Dat wél doen zou een infamerende werking hebben, als je bijvoorbeeld agressief wordt gesneden. Je weet dan wie dat IS. Plaatjesdenken is anoniem worden, een nummer dus, en gevaarlijk. Kent u het plaatje van het HAKENkruis?

  2. #2 door Rutger Schimmel op 24 november 2007 - 16:35

    Ik ben faliekant tegen de Nederlandse missie in Afghanistan: het is een grote verspilling van geld, materieel en bovenal mensenlevens. Stel je eens voor dat twaalfhonderd Nederlandse militairen in enkele jaren Zwitserland moeten pacificeren. Dat zou onzinnig zijn, toch doen wij nu hetzelfde in Uruzgan.
    Niettemin vind ik dat de krijgsmacht slecht gesteund wordt in Nederland. Militair ingrijpen lijkt nog steeds taboe, militairen die in Libanon en de Balkan hebben gevochten krijgen dan ook weinig dank. Dat is triest.

  3. #3 door Simon op 24 november 2007 - 19:59

    Hoi Taede, als de geopolitiek en vredesvraagstukken je interesseren, dan zul je ook ongetwijfeld het indrukwekkende interview hebben gezien op RTL Z met professor Michael Klare over de naderende energiecrisis (waar je recentelijk al over schreef) en de daarmee oplopende spanningen in de wereldpolitiek.
    De huidige wereldmachten (VS, China en Rusland) hebben geen leiders die met een plan van aanpak zullen komen om de problemen te tackelen. Ze zullen eerder hun eigen belangen militair verdedigen, wat ook al gebeurt. Tegelijkertijd heeft Europa nog geen duidelijke gezamenlijke strategie op de energiemarkt en al helemaal geen gezamenlijk buitenlands beleid en moet een land als Nederland continu lastige afwegingen maken die op globaal niveau marginaal zijn.
    In deze spannende wereld van internationale betrekkingen is continue betrokkenheid bij de problematiek wel van wezenlijk belang, zeker als Nederland (en eigenlijk vooral Europa) over 50 jaar nog een significante rol wil spelen in het oplossen van problemen die anders alleen nog maar met een WOIII ‘opgelost’ kunnen worden. Het is tijd voor een globale bewustwording van deze problematiek waarbij de leiders van morgen (uit onze generatie) moeten kunnen rekenen op de steun van de kiezers die niet alleen als ‘mindless consumers’, maar als betrokken wereldburgers hun leven inrichten. Patriottisme zou verleden tijd moeten zijn, maar klagen over ‘witte voetjes halen’ helpt daarbij ook niet echt (waar baseer je dat overigens op?).
    De stickers op zich vind ik niet erg. Het is een particulier initiatief en heeft niets met het paaien van de publieke opinie te maken. Mijn steun hebben ze!
    Zie voor het interview met prof. Klare: http://www.rtl.nl/(/financien/rtlz/home/)/components/financien/rtlz/2007/weken_2007/47/1121_1830_interview_michael_klare.xml.
    PS: “ik vraag me soms af hoe lang ik hier nog wil wonen…” in welk land zou je dan graag willen wonen?

  4. #4 door Wim Kleisen op 25 november 2007 - 10:32

    Leuke reactie van F.J.M. Cuijpers. Bij de laatste wereldkampioenschappen voetbal, die in Duitsland waren georganiseerd, reden de meeste Duitse auto’s met een Duits vlaggetje rond. Denk eens aan al het oranje dat je ziet, zolang het Nederlandse elftal het goed doet bij de WK. Toen dat een keer tegenviel en de leveranciers met de vlaggetjes leken te blijven zitten, kwamen ineens alle kinderen op hun fietsje met een oranje vlaggetje op straat. Zogenaamd om beter zichtbaar te zijn, maar volgens mij hadden de leveranciers dit bedacht om van hun vlaggetjes af te komen.
    Ik bedoel maar: het is niet alleen een Amerikaans verschijnsel. En wat het ichthussymbool betreft: “Ik heb tot grote vreugde en vermaak van onze kinderen, toen een auto met die sticker veel te lang op de linkerbaan bleef hangen, uitgeroepen: “Man, schiet toch met die evangeliebak”. Zo’n symbool kan ook ergernis veroorzaken.
    Hartelijke groet,
    Wim

%d bloggers liken dit: