Sarah Wiener: Kaninchenkiller…

Waar komt ons eten vandaan? We weten het amper nog. Ach ja, groente groeit in een moestuin. Toch? Maar vlees, waar komt dat vandaan? Je hoort soms van die rare verhalen dat stadskinderen amper nog weten hoe een koe of een schaap er in levende lijve uitziet. Zouden ze weten hoe we aan ons dagelijkse portie vlees komen?

De Duitse kokkin Sarah Wiener besloot voor haar Arte-programma Sarah Wiener und die Küchenkinder om kinderen van 12-15 jaar in levende lijve te laten zien waar ons vlees vandaan komt. O nee, ze nam de kinderen niet mee naar kippenfarms waar gepingpongd wordt met gele kuikentjes, of naar een slachterij waar koeien of varkens geslacht worden. Ze hield het heel beschaafd. De kinderen mochten kijken hoe een lief klein konijntje wordt gedood, ontveld en geslacht.

Zoals je na even googlen kunt merken lijkt het erop dat de kinderen na afloop behoorlijk getraumatiseerd waren. De konijntjes werden aan haken opgehangen als sokken aan een waslijn, zegt eentje. Tsja. Zo gaat dat. Je wilt toch eten?

Is het goed om kinderen hiermee te confronteren? Sarah Wiener verdedigt zich met hand en tand. Zie bijvoorbeeld HIER (uit ZDF-programma, dus Duits zonder ondertiteling; opent in pop-up venster; lees ook HIER). Zij vindt het goed dat kinderen wordt uitgelegd waar ons eten vandaan komt. Wel wat belachelijk is dan – voor wie het Duits beheerst – haar uiteindelijke rechtvaardiging: Het konijntje is voor ons gestorven, dus moeten we het morgen goed klaarmaken, zodat het niet voor niets gestorven is. Tsja, zo ken ik er nog wel eentje.

Op 14 april a.s. wordt de bewuste uitzending op Arte uitgezonden (ik ben wel benieuwd, maar ben bang dat ik het toch vergeet). Ik ben wel nieuwsgierig, maar zit ook in dubio. Moet je kinderen hiermee confronteren. Oke, in andere landen worden tijdens religieuze rituelen onder luid aanmoedigen van omstanders (waaronder kinderen) schapen zonder verdoving de hals doorgesneden, etc. Daar is het gewoon. Maar in zo’n cultuur leven wij niet meer. Is onze cultuur in dat opzicht beter? Het is geen objectief oordeel (dat bestaat mijns inziens niet), maar ik durf vanuit mijn Westerse perspectief wel degelijk te zeggen dat onze cultuur in dat opzicht beter is. Toch is het resultaat hetzelfde: een dood dier dat wordt opgepeuzeld door een meute hongerige Homo sapiens. De ene meute stort zich vrijwel gelijk op het dier, de andere doet dat heel beschaafd door eerst een half uur door een supermarkt te wandelen en vervolgens huiswaarts te keren met een malse biefstuk in de fietstas.

Maar nogmaals, moeten we kinderen hiermee confronteren? Ik weet het niet. Ik laat het antwoord open. Wat Sarah Wiener doet riekt enigszins naar sensatiezucht. Ze staat er in Duitsland om bekend dat ze graag provoceert. Anderzijds heeft ze ook wel weer een punt. Als kinderen immers met de neus op de feiten worden gedrukt, leven ze wellicht in het vervolg wat bewuster. (Of heb ik nu een te hoge dunk van pubers?)

Ben ik vegetariër? Ik ben het een aantal jaar geweest. Terwijl ik bezig was met de evolutietheorie en de geschiedenis van mensensoorten, ontstond er bij mij wel het besef dat wij toch wel een eigenaardige mensensoort zijn geworden. Door onze technologie zijn we immers in staat om eigenlijk helemaal gezond te leven zonder een hap vlees te eten. We hoeven geen vlees meer te eten om te overleven. Zelfs zonder het eten van vlees krijgen we de voor ons essentiële benodigdheden wel binnen. We hebben dus een keus, namelijk om dieren te laten leven en ze onnodig leed te besparen. We kunnen zonder vlees. Dus heb ik zo’n anderhalf jaar vlees gemeden. Totdat Jolanda zwanger werd en in de supermarkt smachtte naar schnitzels, gehaktballen of een broodje shoarma. Tsja. Toen was ‘t gedaan. Dus ik ben schuldig, ik beken meteen en ga hierover ook niet in discussie. En we eten nog steeds vlees, niet dagelijks, maar wel (te) vaak. Ik besef echter dat ik het niet kan rechtvaardigen. Want ik besef nog steeds dat ik een keus heb. Ik hoef geen vlees te eten om te overleven. Bovendien: gerechten zonder vlees zijn vaak veel lekkerder, omdat vlees vaak gaat overheersen. Waarom eet ik het dan toch? Ik zwijg nu maar liever, omdat ik met mijn mond vol tanden sta…

Advertisements
  1. #1 door gert korthof op 5 april 2009 - 11:13

    Taede, omdat nog niemand op dit belangrijkte onderwerp heeft gereageerd: Taede gefeliciteerd met met je beslissing om geen vlees meer te eten en om überhaupt aan dit onderwerp aandacht te geven. Serieus. Je bent de enige theoloog die zich überhaupt om ‘beestjes’ bekommert. Een tijdje geleden maakte je mij belachelijk met ‘iemand die alleen geinteresseerd is in beestjes en geen mensenkennis heeft’. Nu ben je zelf geinteresseerd in welzijn van beestjes.
    Omdat je schrijft “ik beken meteen en ga hierover ook niet in discussie” het volgende:
    Je schrijft:
    “Totdat Jolanda zwanger werd en in de supermarkt smachtte naar schnitzels, gehaktballen of een broodje shoarma.”
    1) was jij ook zwanger? dus?
    2) is Jolanda sindsdien permanent zwanger? Is dat niet overgegaan?
    3) je kunt ook minder vlees eten ipv 100% vegetarier te zijn. Een miljoen parttime vegetariers zetten meer zoden aan de dijk dan 1000 fulltime vegetariers.
    4) de dagen dat je toch vlees eet koop dan biologisch vlees, en liever geen vis, als je dat toch wil kies dan vis op de groene lijst.

  2. #2 door Peter BogAerts op 7 april 2009 - 21:39

    Beste Taede,
    Ik denk toch dat we onze kinderen hiermee voorzichtig moeten confronteren (op gepaste leeftijd). Het is essentieel om te weten dat vlees eten in heel veel opzichten heel wat kost.
    Zelf ben ik intussen al ruim 10 jaar terloops met minder vlees eten en vegetarisme bezig om uiteenlopende redenen (met lange periodes van quasi vegetarisch en dan weer wat meer toegevingen naar familie toe, het is idd. niet gemakkelijk om vol te houden als je vlees echt lekker vindt). Ik heb ik mijn vegetarisme een dik jaar geleden aangescherpt door het horen van een uiteenzetting van het ecologisch argument voor vegetarisme ergens op de radio (oa. ook breder uitgewerkt in Meat the Truth). Dit argument vermeld je nu niet, maar Gert lijkt het wat te veronderstellen. Ik vond het toen en nu nog altijd een verpletterend argument, en kan sommige mensen wat beter overtuigen dan het dierenleed en gezondheid. Bij deze laatste twee niet-onbelangrijke argumentatielijnen was het bij mij nochthans begonnen.
    Afijn, veel succes en sterkte bij een nieuwe poging.

  3. #3 door annika op 23 april 2009 - 15:32

    Heb je in de winkel al een kind horen vragen hoe dat vlees daar allemaal komt, of de eieren, melk…?
    Als je een kind uitlegt dat de kip voor ons die eitjes legt en dat die eitjes zeer gezond zijn, dan is dat kindje heel blij en vind hij/zij het ook heel normaal dat die kip dat voor ons doet. Lieve kip. En de koe die haar laat melken, want melk is gezond en van melk kunnen lekkere gerechten mee gemaakt worden. Dat doet die koe allemaal voor ons. Wat doet de koe? Meuh! Ze lijkt dom maar is toch heel lief voor ons, niet. Maar al die soorten vlees. Die lieve kip, die gaat gewoon aan het spit, of andere bereidingen. Kun je dan nog zeggen, die lieve kip doet dat allemaal voor ons? We staan er niet bij stil, willen dit ook niet.
    Maar als we vertellen dat uit een klein zaadje een plantje groeit, en dat er zo’n grote variëteit bestaat, en dat we daar een lekkere maaltijd kunnen mee bereiden en gezond kunnen leven, (indien we alle nodige voedingstoffen tot ons nemen). Dan durf ik toch bedenken dat het kind zal vragen, “waarom doden we dieren voor het vlees?”
    Ik heb zelf ook dieren gedood om ze daarna op te eten. Elke keer moet men een grens overschrijden om dit te kunnen doen, en ga je zeker deze vragen niet stellen. Vlees kopen is dan een zeer goed alternatief, of klaargemaakt, dan kun je echt met een gerust geweten eten. Het is aangeleerd, we vinden het gewoon, en we hebben ons ervan overtuigd dat we niet zonder kunnen. Maar dit grof consumptie gedrag is echt niet goed te praten, op gebied van milieu heeft het veel ellende veroorzaakt, onze gezondheid gaat er ook niet op vooruit, vlees en geest zijn vet geworden. Ik hoop dat de volgende generatie het veel beter doet, en dat we nu meer en meer bewust moeten worden dat het anders kan en positief meewerken om ons open te stellen voor deze alternatieve manier van voedselverwerking. De mens wordt overheerst door zijn verslavingen, de enige oplossing hiertegen zijn goede voorbeelden, afkickken en nieuwe levensstijl aanleren. Beloning strekt tot motivatie, volharding geeft resultaat, dit geeft een heldere geest in een gezond lichaam. Respect voor het leven in zijn totaliteit, stress hoort tot het verleden, vrede en rust. Hoeveel andere problemen zullen door deze ommekeer dan niet tot het verleden horen? Een droom… met velen wordt het een werkelijkheid.
    Ik ga alvast mijn best doen, vegetarische balletjes in verse tomatensaus met eigen bereide frietjes. Vrijdag is het frietjesdag, dit geef ik voorlopig nog niet op!

%d bloggers liken dit: