Dan Ariely: Heerlijk Oneerlijk (NRT Recensie)

Vandaag verscheen mijn recensie van het heerlijke nieuwe (nog te verschijnen) boek Heerlijk Oneerlijk van de gedragswetenschapper Dan Ariely online op de website van het Noorderlicht Recensie Team. Een boek waar veel uit te leren valt over ons eigen sjoemelgedrag en over dat van frauderende wetenschappers…

http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2012/okt/In-de-sjoemelmarge.html

Advertisements

, ,

  1. #1 door A. Atsou-Pier op 11 oktober 2012 - 12:08

    @ Taede Smedes

    Bericht om te verwijderen.

    In de recensie staat “wordt bepaalt”, moet zijn “wordt bepaald”.

    Hopelijk gaat het goed met uw zoontje.

  2. #2 door paulrobertwebsite op 11 oktober 2012 - 16:17

    Citaat: ‘Twee factoren blijken er echter uit te springen. De eerste en belangrijkste is dat wanneer mensen regelmatig met ethische regels geconfronteerd worden, ze (onbewust) minder tot fraude geneigd zijn. ….’
    Zou Dan Ariely o.a. kerkgangers als voorbeeldgroep bedoelen ?!

  3. #3 door nand braam op 11 oktober 2012 - 21:49

    “En het blijkt dat frauderen besmettelijk is, omdat we ons vaak houden aan de normen van een groep, en als die normen beginnen te schuiven, schuiven onze persoonlijke normen vaak mee.”

    Voor de profwielrenners in de US-postal ploeg van Lance Armstrong was dat duidelijk het geval.

  4. #4 door paulrobertwebsite op 12 oktober 2012 - 23:02

    @ nand
    Jouw redenering zou waar kunnen zijn. Mijn inschatting is meer dat in dit voorbeeld de groep gebukt ging onder de dictatuur van één die graag wilde winnen…..en de baas was.

  5. #5 door nand braam op 13 oktober 2012 - 10:10

    @ Paul Robert

    Ja, Armstrong was de hoofdverantwoordelijke, maar zonder de hulp van medici en ploegleiders/managers zou het niet gelukt zijn. Als je als loslopend individu (de nieuw aangetrokken wielrenner) in zo’n systeem komt, moet je een heel sterke persoonlijkheid zijn om je eraan te kunnen onttrekken. Intrigerend is de waarneming dat Lance Armstrong, ondanks het gedegen USADA-rapport, zijn dopinggebruik/oneerlijkheid blijft ontkennen.

  6. #6 door paulrobertwebsite op 13 oktober 2012 - 11:23

    @Nand
    Bewijst dat niet de dictatuur ? Heb je ooit een dictator horen schuldbekennen ?

  7. #7 door nand braam op 13 oktober 2012 - 13:04

    @ Paul Robert

    Interessanter is de vraag hoe iemand met een “dictatoriale persoonlijkheid” tot dictator kan uitgroeien. M.a.w welke omstandigheden/randvoorwaarden maken dat iemand met zo’n persoonlijkheidsstructuur ook daadwerkelijk kan uitgroeien tot dictator. Dat gaat n.l. niet vanzelf, zoals jij wellicht meent te denken. Op grotere schaal dan de zaak Armstrong in de wielerwereld, welke omstandigheden/randvoorwaarden maakten het mogelijk dat Hitler, Stalin, Mao tot dictator konden uitgroeien? Hitler, Mao en Stalin zouden voor een tribunaal, denk ik, zich verdedigd hebben met het bekende argument dat ze het land van de ondergang wilden redden. De wetten hadden ze inmiddels natuurlijk zo aangepast dat hun dictatoriale handelwijze binnen een (door henzelf) geoorloofd juridisch kader paste. Schuld bekennen is dan niet meer zo vanzelfsprekend. In die zin is de zaak Armstrong toch anders (afgezien van de schaal (kleine wielerwereld tegenover wereldschaal). Hij wist dat hij de rechtsregels ( van de UCI) overtrad, wordt ontmaskerd (USADA-rapport) en blijft toch ontkennen.

  8. #8 door paulrobertwebsite op 13 oktober 2012 - 16:32

    @ Nand
    In mijn beleving zit in ieder mens een kiem van dictatoriale eigenschappen, het zit in de persoonlijkheid van ieder mens. Ook in die van mij.
    De vraag is dus niet wanneer word je een dief, een moordenaar, een dictator (want dat ben je ten principale al),maar welke remmende factoren zijn er om te voorkomen dat de sociaal geacccepteerde grens gepasseerd wordt. Een appel uit de groentekraam op de markt pakken of een bedrijf voor miljoenen oplichten is ten principale beide diefstal.
    Mijn vrouw heeft enige tijd de opleiding B-verpleegkundige (psychiatrisch ziekenhuis)gedaan en kwam tot de ontdekking dat ze veel, zo niet alle afwijkingen bij haar zelf herkende. Alleen de gradatie verschilde (gelukkig !!)
    Je vraag hoe te voorkomen: daar spelen normen en waarden, opvoeding een cruciale rol, daar hebben ouders/opvoeders een grote verantwoordelijkheid. Niet voor niets werk ik al meer dan dertig jaar met pubers…..Gisteren nog met een puber, zijn ouders, mentor, begeleider om tafel gezeten om een weg te zoeken dat deze jongen niet gaat ontsporen in de toekomst: wat heeft hij nodig om zichzelf bij te kunnen sturen/corrigeren. Hoe leert hij zelf ‘de handrem’ te gebruiken ?
    Ik begrijp niet op basis waarvan jij denkt dat ik denk dat dit wellicht van zelf gaat ?! Ik sta met mijn beide voeten in de klei……
    En dan kan het inderaad ontsporen………… De oorzaken kunnen complex zijn: extern en intern. De geschiedensis leert dat je niet alle uitbarstuingen kunt voorkomen.
    Maar we doen ons best………….ieder op zijn plek.

    paul robert

%d bloggers liken dit: