De ultieme vrijheid (column)

Het is de Maand van de Filosofie. Dan is het chique om moeilijk te schrijven en te spreken, want dat is voor veel academische filosofen synoniem met “diep denken”.

Sommige academische filosofen hebben van dat moeilijke schrijven zelfs hun handelsmerk gemaakt, en dat loont: ze krijgen eredoctoraten aan befaamde universiteiten, treden in de media op als waren het popsterren, en verdienen geld als water. Ego’s zijn het. Namen noemen is overbodig.

Ego’s zijn erg gesteld op het behoud van hun autonomie. Dat geldt overigens voor ieder van ons. We zijn voortdurend, de hele dag door, aan het strijden voor onze autonomie. Omdat we gevangen zitten in de illusie dat alles in het leven draait om autonomie. We denken dat we pas wérkelijk vrij zijn als we zelf kunnen bepalen wat we willen en wat we doen. We denken dat we wérkelijk vrij zijn als we volledig autonoom zijn. Zo zijn we slaven van onze drang naar autonomie.

Autonomie en ego – twee handen op één buik. Ons ego pusht onze drang naar autonomie, en door bevestiging van onze autonomie strelen we ons ego. Autonomie staat bijna gelijk aan de drang naar zelfbehoud. Maar wat is dat “zelf” dat behouden moet blijven? Ons ego? Maar wat is dat dan? Kun je het eten? Is het een ding? En waar bevindt het zich dan?

Boeddhisten stellen dat ons ego een illusie is, die door ons denken wordt gedragen en gedreven. Het ego of het zelf is in feite een idee dat we van onszelf hebben, bewust maar meestal onbewust. Het ego heeft geen substantie. Het bestaat niet, behalve in onze gedachten, en zoals dat met gedachten gaat: een gedachte die niet gedacht wordt, bestaat niet. Ook het ego is een illusie, maar wel een hardnekkige.

Het ego zorgt ervoor dat we blijven streven naar zelfbevestiging, en dat we het idee hebben dat vrijheid bestaat in de ultieme zelfbevestiging: alles kunnen doen wat we willen.

Maar wat als dát idee van vrijheid zelf ook een illusie is, net als het ego? Wat als de ultieme vrijheid nu eens niet bestaat in het kunnen doen wat je wil, dus in het leven volledig naar je toe weten te trekken, maar juist in heel iets anders en feitelijk het tegenovergestelde?

Wat als de ultieme vrijheid bestaat in vrij zijn? In ongebonden zijn? In onthechting? Voor mij bestaat de ultieme vrijheid in loslaten.

Misschien dat de ultieme vrijheid is, dat je in staat bent je eigen leven los te laten. Dat je het leven zonder moeite kunt loslaten op het moment dat dit nodig is. Want alles loslaten zullen we allen moeten, hoezeer ons ego ook weigert dat te accepteren.

Moeilijke gedachten? Ik hoop een eredoctoraat waardig…

, , , , , ,

  1. #1 door bosjananne op 2 april 2014 - 10:00

    Goede Taede,
    als altijd ben ik dankbaar voor je blog. Maar vergeef me een aantekening bij de aanloop die je neemt via de ego’s waar filosofen aan zouden lijden. Namen noemen hoeft niet, zeg je. Ik denk dat je dan de suggestie dat filosofen allerlei onfatsoenlijke dingen doen met hun ego niet kunt maken. Nu maak je het je zelf te makkelijk. Noem namen, als je een kwestie ervan wilt maken, in de maand van de filosofie of anders. Nu is het ‘iemand onverhoord (helpen) veroordelen’. Dit keer een hele groep over een kam. “Wilt U minder filosofen?” hoor ik al iemand roepen!
    Als je zelf al tot de groep behoort, doe dan aangifte tegen je zelf!

  2. #2 door Hein Hoek op 2 april 2014 - 11:28

    Als je dit soort zaken beweert over “academische filosofen” kan je je er niet mee afmaken door te zeggen: “Namen noemen is overbodig”.
    Dat onderbouwt je argumenten niet en het is niet flink.

  3. #3 door Theo op 2 april 2014 - 13:59

    Uiteraard is jouw stukje een mooi stukje filosofie Taede,
    nou zit je dan met je eigen ego😉

  4. #4 door egbert op 2 april 2014 - 15:02

    Mooi geschreven column Teade, je slaat in veel zaken de spijker op zijn kop, proberen los te laten is ook weer een concept, vandaar nu juist de beoefening van concentratie.

  5. #5 door Theo op 3 april 2014 - 10:44

    De maand van de filosofie schijnt in het teken te staan van de relatie tussen mens en technologie:
    http://www.filosofie.nl/Specials/Maand-van-de-Filosofie/index.html
    Hoe zie jij die relatie Taede?

  6. #6 door Theo Smit op 5 april 2014 - 00:15

    Beste Taede,

    Maar liefst een hele Maand van/ voor de Filosofie? Rijk bedeelde twijfel in deze tijden! Een twaalfde deel van een heel jaar. Lieve jonge vader, en blogger en theoloog/ filosoof met doctorstitel. In de column worden m.i. veel te veel vragen gesteld. Tel zelf eenvoudig de (deels retorische) hoeveelheid vraagtekens maar na. Dat kan een ander mens niet aan! Boude beweringen zijn veel interessanter, of nog veel beter in een kolom: de rust opzoeken bij de zaken die je grondig hebt onderzocht, en je ‘plaats’ weten, daardoor, hoe piepklein ook.

    Voorbeeld: (van hoe het niet ‘moet’): onze Mark Rutte heeft veel kwaliteiten, echt, maar heeft ondanks zijn geschiedenis-kunde ook echt geen flauw idee waar de wereld heen danst.

    Probleem met je column is: je eigen onzekere staat qua baan. Het kan niet zo zijn dat er geen emplooi te vinden is voor je capaciteiten, voor een jongen die meestal toch wel ‘ego’ en ‘projectie’ uiteen weet te houden, zonder de hulp van een zielenknijper.

    Een kunstenaar wil ‘mensen bewust’ maken, hoe vaak ik het de meestal lieve schatten (vaak semi-profs maar ook ‘echte’ profs als Karel Appel in het onvolprezen Kayzer document van zoveel jaren geleden) het niet heb horen zeggen! Het is totale ‘onzin’ als je toilet het niet meer (of nog niet) doet, het afvoeren van een dagelijkse noodzaak. Tja, het worstelen met (streven naar) wijsheid heeft ook een sterke ‘anale’ component, voor zover je de termen van de ‘meester-filosoof’ qua invloed in je denken (nog) toelaat. Op oudere leeftijd (na dat pensioen op 67) spelen twee dingen vooral op in de mannelijke lijn van de mensheid: de prostaat en de aambeien, uiteraard op veel grotere gruwelijkheden na, waar een mens een heel jaar aan kan besteden in de vorm van direct te leveren zorg.

    Maar een jonge vader zo te keer horen gaan in zijn eigen vak: das jonge sla van Kopland: verdedig je mogelijk anders! Hoe leg je je eigen ‘ego’ af? Dat nooit, als jonge vader! (Inderdaad: directe schade aan eigen half zelf, das niet niks) . Maar val die van anderen niet zo aan. Alleen ‘gevestigde’ columnisten hebben dat volstrekt irrationele voordeel, wegens het raken van onderbuiken of het onderbuiken tegengaan.

    Maar meer zin of wijsheid kan ik bij een ‘jonge’ vervanger van Stoker niet vinden bij VK. Het is meestal uitermate dom zelfs. Mijmer er nog maar eens over, Taede.

    Met vriendelijke groet

  7. #7 door Bert Morrien (@bertmorrien) op 5 april 2014 - 09:49

    Binnen de wereld van jezelf ben je de hoofdrolspeler, dit is de essentie van het ego. Anderen, die je in die wereld toelaat, kunnen die rol niet overnemen. In je gedachten kan je ze toespreken, maar wat zij daarop zeggen is wat het beeld dat je van hen hebt zeggen. Maar ook wanneer je met al je zintuigen een echte dialoog met een ander beleeft, is dat een dialoog tussen beelden, nog steeds binnen je eigen wereld, waarin je geen andere autoriteit kan dulden. Het loslaten van het ego is onmogelijk, maar iedereen beseft dat de wereld van jezelf eens met man en muis zal vergaan. Je laat dan je ego niet varen, maar je stoffelijke component is niet meer in staat die wereld in stand te houden.
    Exact hetzelfde gebeurt als je in een droomloze slaap valt. Het wegvallen van je ego is niks bijzonders. Het ego zelf is bijzonder.

  8. #8 door egbert op 5 april 2014 - 13:55

    @Bert: Je kunt je ego niet loslaten, dat is ook onzin, maar je kunt het wel blijven observeren. (introspectie, awareness) om een beetje proberen te ontdekken op grond waarvan je nu eigenlijk ten diepste in je doen en laten wordt gedreven.

    @Theo Smit: Waarom lees je steeds Teade de les (althans daar begint het langzamerhand wel een beetje op te lijken) en blijft hem maar confronteren met feiten waar hij maar al te goed van doordrongen is, alsof Taede als volwassen man zelf niet in staat zou zijn zijn eigen situatie goed in te kunnen schatten en niet weet waarmee hij bezig is, het zal allemaal wel goed bedoeld zijn, maar komt m.i. toch ook enigszins betweterig en ietwat bemoeizuchtig over en dit alles is voor hem, dat durf ik wel te stellen, niets nieuws onder de zon.

  9. #9 door Bert Morrien (@bertmorrien) op 5 april 2014 - 20:17

    Egbert, mijn ego is het beeld dat ik van mijzelf heb en nu laat ik dat beeld spreken tot het beeld dat ik van jou heb. Er is niets anders dan introspectie, als het over je ego gaat, maar mijn onderbewuste ik maakt mij steeds attent op wat het waarneemt en daar lijk ik geen controle over te hebben, maar vaak trek ik mij daar niets van aan, omdat ik niet overal tegelijk aandacht kan schenken

  10. #10 door egbert op 5 april 2014 - 22:29

    @Bert: mijn ego is het beeld dat ik van mijzelf heb en nu laat ik dat beeld spreken tot het beeld dat ik van jou heb

    Enkel het feit al dat je weet dat je een beeld van jezelf hanteert, daar ben je je al van bewust en op het moment dat de uitgefilterde gewaarwordingen door je onbewuste op gaan borrelen, kun je ze observeren of kritisch gaan evalueren.

  11. #11 door Bert Morrien (@bertmorrien) op 6 april 2014 - 00:00

    Ik lijk dus geen controle op mijn onbewustzijn te hebben, dus daar valt weinig aan te analyseren. Misschien kan ik mijn onbewuste aandacht enigzins sturen. Ik kan wel vaak kiezen waarop ik mijn bewuste aandacht vestig. Vaak betreft het niews, of een nieuw idee dat waarde voor mij of mijn omgeving heeft of iets waar ik vrolijk of ernstig van word. Soms ga ik dermate op in mijn aandacht, dat ik mijn ego compleet vergeet en dat is merkwaardig.

  12. #12 door egbert op 6 april 2014 - 01:06

    @Bert: De taal van het onbewuste manifesteert vaak in bepaalde fysieke gewaarwordingen in bepaalde situaties en in het droomgebeuren, de onbewuste aandacht lijkt me moeilijk te sturen, tenzij je er enigszins zicht op hebt, maar dan is het niet meer onbewust, natuurlijk kun je bewust kiezen waar je je op focust, ga je ergens helemaal in op, welke activiteit dan ook, dan kun je je er volledig in verliezen, maar of dat nu zo merkwaardig is.

  13. #13 door Theo Smit op 6 april 2014 - 01:09

    @ Egbert

    Itt tot wat jij ‘de les lezen’ noemt!

    Taede eindigt met: “Misschien dat de ultieme vrijheid is, dat je in staat bent je eigen leven los te laten. Dat je het leven zonder moeite kunt loslaten op het moment dat dit nodig is. Want alles loslaten zullen we allen moeten, hoezeer ons ego ook weigert dat te accepteren.

    Moeilijke gedachten? Ik hoop een eredoctoraat waardig…”

    Tja, dat vind ik (gewoon een meninkje van een lezer) taal die ik – wel heel moralistisch, want vooral maar een meninkje – niet bij een jonge vader hoor passen (dat hij dat is, vertelde hij zelf ooit op dit eigen blog), ook al wordt er genuanceerd door hem gezegd: op het moment dat dit nodig is. Tja, heeft hij het nu over zijn ouders, over zichzelf, over de ‘mens’ in zijn algemeenheid? Of wil hij mij en jou ‘raad’ geven over de ‘levenskunst’? door vooral niet genoemde namen te noemen van huidige scribenten daarover, of weer andere scribenten?

    Nee, het is uiteraard geen ‘nieuws’ onder zijn of zelfs onze gemeenschappelijk zon (in een heel groot heelal of wie weet nog meerdere daarvan). Jaloersheid in het aardse ‘vak’ uitstralen is echter wel de slechtste teneur in een verhaal in een sollicitatiebrief voor welke job dan ook, zegt mijn praktische boerenverstand nog wel als ‘een stemmetje’ dat iets van pragmatische en epistemische wijsheid probeert te combineren.

    In ‘emotionele’ termen: ja ik ben een beetje boos, als de combinatie van een fatsoenlijke job voor een Taede zo lastig wordt dat hij zich moet ‘invechten’ in de kolommenwereld! Die weg lijkt me niet de beste voor hem, dus in zoverre heb je met mijn ‘betweterigheid’ gelijk. Maar het alternatief is dat er een ‘genie’ aan ons allen zou ontsnappen, en dat lijkt me ook niet geval. Dus (ergo, tja de praktische premissen zijn nooit zo prefect in de ‘gewone’ mensenwereld) hij moet een aanzienlijke scheut water bij de wijn doen. Dat doet zielenpijn. Maar ik ben ook echt (een beetje, want ik weet in welke tijd ik leef) boos over het feit dat de theologen/ filosofen als Taede niet meer fatsoenlijk aan de bak komen.

    De dooddoener dat ‘wijsheid’ wel of niet met God te maken heeft, beste Egbert, of dat het bewuste en onbewuste (voor zover het allemaal zo in te delen zou zijn, weer een aanleiding tot discussie op zich) bestaat. Het zal allemaal wel, maar ‘praktische’ dingen altijd eerst. Die jonge jongen (vader) moet een baan, met van beide kanten water in de wijn. Sex is niet vrijblijvend. Daar komen kinderen van.

  14. #14 door Theo op 6 april 2014 - 12:04

    @ Theo Smit,

    je zegt het leuk “Inderdaad: directe schade aan eigen half zelf, das niet niks)” ,
    jouw manier van uiten valt altijd op (ik begrijp de bewondering van DLT Jan jegens je),
    dat is nou oosterse wijsheid, geen zelf, en dus maar een half zelf of een kwart zelf,
    maar helemaal geen zelf, daar kan dan ook niks meer uit voortkomen. Beter een héél zelf.

  15. #15 door egbert op 6 april 2014 - 18:35

    Theo Smit: Tja, heeft hij het nu over zijn ouders, over zichzelf, over de ‘mens’ in zijn algemeenheid?

    Ik denk over de mens in zijn algemeenheid, want eens zullen we inderdaad allemaal moeten loslaten.

    Maar dit gegeven goed voor ogen blijven houden zou inderdaad in een dergelijke situatie als psychologisch overlevingsmechanisme kunnen fungeren, zaken gaan relativeren, maar ook deze strategie doorziet Teade van zelf wel weer, tevens het feit dat je op een gegeven moment echt geen kant meer uit kunt en in een patstelling belandt en dan je het beste er maar van zien moet te maken.

    Zen beoefenen en wegglijden in diepe concentratie kan (tijdelijk) soelaas bieden.

    Ook weet ik uit eigen ervaring dat werkeloosheid een zware wissel op je gezin kan trekken.

    Uiteindelijk is alles wat we doen (m.i.) een vorm van bezigheidstherapie wat we nu eenmaal blijkbaar nodig hebben, inherent aan de structuur van ons brein, we hebben veel prikkels nodig, waarbij we echter wel natuurlijk onze voorkeuren hanteren, maar lievere koekjes worden nu eenmaal niet altijd gebakken, van een dik betaalde baan in de commerciële sector ben ik zelf destijds, enkele decennia geleden maar als vrijwilliger bij een recyclingproject gaan werken, simpel werk hoor, rijden van A naar B, wat afleveren, dan weer wat ophalen, maar ik had weer een bezigheid en dat had op alles in mijn omgeving een positieve weerslag.

    Theo Smit: je schreef: Maar ik ben ook echt (een beetje, want ik weet in welke tijd ik leef) boos over het feit dat de theologen/ filosofen als Taede niet meer fatsoenlijk aan de bak komen.

    Daarin heb je volledig gelijk, maar het is nu eenmaal de realiteit en daaraan heb je je maar te conformeren, hoe onprettig het ook allemaal mag zijn.

    Theo Smit schreef: De dooddoener dat ‘wijsheid’ wel of niet met God te maken heeft, beste Egbert, of dat het bewuste en onbewuste (voor zover het allemaal zo in te delen zou zijn, weer een aanleiding tot discussie op zich) bestaat

    Waar haal je dat in vredesnaam nu weg, toch niet uit mijn post.

    Theo Smit: Die jonge jongen (vader) moet een baan, met van beide kanten water in de wijn. Sex is niet vrijblijvend. Daar komen kinderen van.

    Natuurlijk, maar dat geldt tevens voor zeer veel werkeloze jonge vaders, die misschien ook wel een stapje terug moeten doen.
    Mijn oom zei altijd van “proberen” komen kinderen van.🙂

  16. #16 door A. Atsou-Pier op 8 april 2014 - 10:03

    Ik sluit mij bij Theo Smit aan. Sterker nog, toen ik deze column las vreesde ik dat de heer Smedes bezig was zich voor te bereiden op zijn naderende dood. Vond het een zeer defaitistische column. Het opgeven van het zelf, zich losmaken van de wereld, dat doet men in het algemeen toch alleen indien men zijn aanstaande dood heeft aangekondigd gekregen.

    De heer Smedes gebruikt overigens het woord ego in twee verschillende betekenissen (ik mag hopen dat dat geen eredoctoraat oplevert), namelijk eerst in de betekenis van eigenwaan, egoïsme, dus iets dat slecht is. Daarna gebruikt hij het in de betekenis van het “zelf”, het “ik”, wat iets goeds is, en zelfs iets noodzakelijks wil men niet bij de psychiater terechtkomen.
    Het ego als illusie, in alle betekenissen, dat gaat mijn begrip te boven, dus daar zeg ik niets over.

    In ieder geval, onze neoliberale overheid zal ongetwijfeld blij zijn als de burgers geen idee meer hebben over hun “zelf”, hun identiteit, en druk bezig zijn met het loslaten (van de wereld, van menselijke betrekkingen, van hun gehechtheid aan dingen, enz.). Als de burger daar maar druk mee bezig is, gaat hij in ieder geval niet demonstreren tegen het gebrek aan banen, de bonussen van sommigen, de repressie tegen criminelen, asielzoekers, zgn illegalen, het afbreken van oudedagsvoorzieningen, het afbreken van de zorg voor ouderen, gehandicapten, kinderen met psychische problemen, en wat u verder maar wilt invullen bij de ombouw van een verzorgingsstaat (waar we allemaal premie voor afdroegen en afdragen) naar een “participatiestaat” waarin ieder zijn eigen lasten draagt, zowel financieel als anderszins, en nog steeds evenveel belasting betaalt. In ultieme vrijheid, dat wel.

    Eén vraag, heer Smedes, hier ben ik erg nieuwsgierig naar, welk boek las u vlak voor u deze column schreef ?

  17. #17 door Eelco van Kampen op 8 april 2014 - 20:09

    Kom kom, mevrouw Atsou-Pier: het antwoord op die laatste vraag is makkelijk: het Groot Puzzelwoordenboek !

    Staat vol met moeilijke woorden, en er is geen touw aan vast te knopen.

  18. #18 door egbert op 8 april 2014 - 22:38

    Mw Atsou-Pier: Waarschijnlijk Suzuki Inleiding tot het Zen-Boeddhisme, aanbevelenswaardig, dat heeft mij psychologisch ook overeind gehouden in moeilijke tijden.
    Verdiept u zich er maar eens in. Echt de moeite waard.

  19. #19 door Theo Smit op 9 april 2014 - 00:04

    @ Egbert

    Je zegt in reactie een paar dingen heel helder, waar ik het mee ‘eens’ kan zijn qua levenservaring in het licht van de wereldbeschouwing van u nu. Ga ik maar even niet op in. Alleen op de wel ontstane onduidelijkheid:

    Je (u) zegt: “Theo Smit schreef: De dooddoener dat ‘wijsheid’ wel of niet met God te maken heeft, beste Egbert, of dat het bewuste en onbewuste (voor zover het allemaal zo in te delen zou zijn, weer een aanleiding tot discussie op zich) bestaat

    Waar haal je dat in vredesnaam nu weg, toch niet uit mijn post.”

    Inderdaad, ‘dat haalde ik ook niet uit je post’. Hier maakte ik me schuldig aan de “aan Egbert gerichte maar verdere eigen gedachten (meningen) uitende ‘fallacy’ op internet”. Die kwam en komt meestal uit de praktische algemeenheid voort. (Eenmaal aan één geadresseerde gericht.)

    En het was bovendien weer te cryptisch. Verlangen naar ‘wijsheid’ heeft op zich niet met God te maken, probeerde ik in de eerste zin te zeggen: ik zie het ‘intelligente’ verlangen naar ‘wijsheid’ regelmatig eindigen in een ‘besef’ van een ‘noodzakelijke’ God, die dan verdedigd dient te worden. Toevallig heb ik een hele goede relatie met de agnostische niet-(kunnen) weten- houding van de ‘ultieme’ zingeving. En juist daarmee ook een heerlijke verhouding met een soort God. Die ik vooral nooit hoef te ‘gehoorzamen’. Die luistert gewoon naar ‘gelovigen’ en ‘ongelovigen’ en ‘min of meer verstandigen’ los van Hup (Hub) Nederland.

    In het verlengde daarvan het tweede van de zin: het gezeur over ‘bewust en onbewust of voor bewust of achteraf bewust (met de kennis van nu): jobs voor jonge mensen, anders gaat de maatschappij inderdaad naar de knoppen, of in de relatie met de Oekraïne vanuit het “Westen” : wat is er ‘bewust’ en ‘onbewust’ aan dat strijdtoneel van beide kanten?

    Daarover mogen kolommen verwacht worden van Taede? Nee, niet te veel pater Frans. Het gezeik over ego. Ik zie dat mijn jonge ‘held’ er zich ook nog mee bemoeit. Niet iets beter te doen, jongeman in je belovende carrière? Mevrouw heeft toevallig weer eens volkomen gelijk: op vrouwelijke manier onderscheiden naar een soort ‘recht van vragen’.

    Here wetenschapper, we nemen u niet alles in dank af: besteed meer aandacht dan alleen aan uw nieuwsgierigheid, zo kun je ‘haar’ ook lezen? Met bom en ander ongerief van de boom van kennis? Wat een schizo-Godf? Of was het u zo eens! Zou zo ook maar kunnen voor de wat minder begaafde lezer. We ‘weten’ het niet.

    Maar goed, het zou een gemeende ‘thrilling question’ kunnen zijn. “Levensbetekenis”: Staat vol met moeilijke woorden, en er is geen touw aan vast te knopen.

    En dat is ook ‘waar’ , hier ‘dubbel’ te lezen denker over ‘geloof en wetenschap’ .

    Groet,

  20. #20 door egbert op 9 april 2014 - 14:13

    Theo Smit,

    Ik ben ook al aardig over de helft, of ik zou honderd en zoveel moeten worden, (je weet het uiteindelijk maar nooit), dus laten we elkaar maar tutoyeren, okay?

    Enkel dames op gevorderde leeftijd spreek ik met U aan.

    Je schreef: waar ik het mee ‘eens’ kan zijn qua levenservaring in het licht van de wereldbeschouwing van u nu. Ga ik maar even niet op in.

    Zou je deze zin even voor me willen verduidelijken, s.v.p. je bedoelt, “in het licht van mijn levenservaring en huidige wereldbeschouwing, maar dan stel je weer: Ga ik maar even niet op in”?

    Je schreef: ik zie het ‘intelligente’ verlangen naar ‘wijsheid’ regelmatig eindigen in een ‘besef’ van een ‘noodzakelijke’ God, die dan verdedigd dient te worden.

    Inderdaad.

    Je schreef: Toevallig heb ik een hele goede relatie met de agnostische niet-(kunnen) weten- houding van de ‘ultieme’ zingeving. En juist daarmee ook een heerlijke verhouding met een soort God. Die ik vooral nooit hoef te ‘gehoorzamen’.

    Een soort van god met wie je een heerlijke verhouding hebt die jezelf hebt gecreëerd op basis van je agnostische levenshouding, dit alles klinkt mij een beetje in de oren als een vorm van “Ietsisme”.
    Enfin, waar je ook maar in kunt vinden en goed bij voelt, want daar gaat het uiteindelijk om.
    Echt weten doen we niets.

    Zover ik weet is Teade al langer met Zen bezig, maar de teneur van je post is me nu wel duidelijk, even kort en bondig jouw advies: Richt je op de praktijk van het dagelijks leven, doe desnoods water bij de wijn om concrete zaken voor jezelf te bewerkstelligen, laat de zweverij, lees Zen, introspectie, awareness, etc maar even links liggen, want daarmee laat eigenlijk in wezen opgave en een vorm van doffe berusting zien. Althans, conform jouw interpretatie, ben je het er niet mee eens, dan hoor ik het nog wel.

    Gr,

  21. #21 door Theo Smit op 27 april 2014 - 02:05

    @ Egbert

    Weer een paar weekjes tuingraverij (en intussen een plastic (PVC) riool rijker dat bij de ‘gemeente’ nog steeds aansluit op ‘onduidelijke’ aansluitingen op ‘gres van haar’) verder, maar vragen dienen in mijn calvinistisch gemoed van toch katholieke huize, altijd beantwoord te worden. Als je overigens de ware onbewuste ‘infrastructuur van het leven’ wilt leren kennen: graven in grond: je vindt buiten de pieren, soms gouden muntjes in de buurt van Weert, uit de vijfde eeuw na de opstanding van Jezus, en je ziet wat er van komt: verdomd enthousiaste archeologen in de VK en tegelijk een preambule van verliezen van gewoon gezond verstand: waarom ‘fnuiken’ van mensen als de huidige hoofdredacteur van die krant: nee ik subsidieer hem! Flip doet zijn best.

    Dat loslaten betekent praktisch toch vooral: zien hoe de ‘kinderen’ moeten leren wat je zelf al tienduizend keer hebt gezien! Een ander lot uit de loterij! Maar ja

    “Enkel dames op gevorderde leeftijd spreek ik met U aan.”

    Zonder Enkel zou ik al niet durven! (De Duitse associatie achterwege latend, gewoon fysisch-anatomisch bedoeld dus.) Alleen dames op gevorderde leeftijd is een onbewust vermeden wending? Haha. Dat kan alleen via een soort Zen? Buikademhaling?

    U zegt: “Een soort van god met wie je een heerlijke verhouding hebt die jezelf hebt gecreëerd op basis van je agnostische levenshouding, dit alles klinkt mij een beetje in de oren als een vorm van “Ietsisme”.

    De man met de tov het gemiddelde wat grotere ‘neusgaten’ gaat er kennelijk via een kolom ooit in de VK van uit dat er mensen zouden zijn die ‘onder die noemer’ , vallen. Maar die is dan weer ‘atheïst’. Tja, het land moet ‘bestuurd’, gemanaged, desnoods door Ronald? Het is een ‘betrokken man, met en zonder hoed’ toch?

    Maar uw venijn zit in de staart (niet ongebruikelijk, desnoods tegen de nobelste vooraf bedachte bedenkingen in : “Richt je op de praktijk van het dagelijks leven, doe desnoods water bij de wijn om concrete zaken voor jezelf te bewerkstelligen, laat de zweverij, lees Zen, introspectie, awareness, etc maar even links liggen, want daarmee laat eigenlijk in wezen opgave en een vorm van doffe berusting zien. Althans, conform jouw interpretatie, ben je het er niet mee eens, dan hoor ik het nog wel.”

    Inderdaad, Egbert, bijna wat ik denk, behalve dat ik Zen en Zweverij (volgens de spellingsellendecontroleur geen goed Nederlands) nergens ooit op een hoop gooide.

    In Weert worden zilverschaal-stukjes gevonden met een metaaldetector. Zen-proof, want harten worden nooit gevonden bij opgravingen.

    Groet.

  22. #22 door egbert op 29 april 2014 - 00:17

    @Theo (S),.

    Je schrijft: Als je overigens de ware onbewuste ‘infrastructuur van het leven’ wilt leren kennen:

    Nou nee, die wens koester ik niet, slechts rust in mijn hoofd.

    Je schreef: Alleen dames op gevorderde leeftijd is een onbewust vermeden wending?

    Ik denk het, het zal waarschijnlijk wel met een traumaatje uit de vroege jeugd te maken hebben,
    tja, wat beweegt nu uiteindelijk ten diepste ons doen en laten.

    Je schreef: In Weert worden zilverschaal-stukjes gevonden met een metaaldetector. Zen-proof, want harten worden nooit gevonden bij opgravingen.

    Ik zou niet echt durven stellen of harten kunnen worden gevonden bij opgravingen Theo, misschien zou je dan nog wel veel dieper moeten gaan graven.

    .

  23. #23 door Dennus op 12 juli 2014 - 12:25


    (WordPress zal wel niet toestaan dat commenters plaatjes posten, maar misschien wil Taede ‘m er wil voor me in moderen😉 )

    Reactie moderator: Het plaatje moet op volledig beeldscherm worden bekeken om de tekst te kunnen lezen, vandaar dat ik de link heb laten staan. Het plaatje wordt te klein als ik dat verkleind in de reactie opneem.

  24. #24 door Egbert op 15 juli 2014 - 14:18

    Calmness and piece of mind, giving up all your desires is for pussies, hahaha.

%d bloggers op de volgende wijze: