Artikelen getagd met politiek

Waarom ik lid werd van de Partij voor de Dieren

pvddverkiezingspostertk2017a3_schermresolutie-e69b4e57Ik had nooit verwacht dat ik ooit lid zou worden van een politieke partij. Maar soms heb je het gevoel dat je niet anders kunt. Dat had ik eerder deze week. De hedendaagse gevestigde partijen zijn ziek. Ze polariseren, propageren uitsluitingsdenken en in hun nieuwe partijprogramma’s zetten ze plannen uiteen die onze rechtsstaat aantasten. Gezien de impasse waarin de gevestigde politiek momenteel verkeert, voelde ik me geroepen om me te committeren aan een partij die voluit en zonder gêne haar idealen volgt en die bovendien het grotere plaatje in het oog houdt.

Dat bleek de Partij voor de Dieren te zijn. Gisteren heb ik me aangemeld als lid van deze partij.

Ik vermoed dat nu veel mensen minzaam glimlachend zullen denken dat ik nu volledig van ’t padje geraakt ben. In dit lange artikel wil ik mijn beweegredenen toelichten, in de hoop dat ik daarmee mijn motivatie en mijn visie duidelijk kan maken, maar ook in de hoop dat ik anderen daarmee kan inspireren.

(En ja, ik weet het, het is een lange tekst geworden…)

Lees de rest van dit artikel »

, , , , , , , , , , , , , , ,

5 reacties

Floris van den Berg: Beter weten–Filosofie van het ecohumanisme (boekbespreking)

Floris van den Berg is o.a. werkzaam als docent Filosofie aan de Universiteit van Utrecht. Hij heeft de laatste jaren flink aan de weg getimmerd met boeken als het weinig subtiele Hoe komen we van religie af? (2009) en De vrolijke veganist (2013). Onlangs is van hem een baksteen verschenen van ruim 700 pagina’s met als titel Beter weten: Filosofie van het ecohumanisme (Houtekiet/ISVW). Dit belooft heel wat.

Sterker nog, Van den Berg heeft zelfs de omstreden Amerikaanse filosoof Peter Singer bereid gevonden om een aanbeveling op de omslag van het boek te schrijven (ofschoon Singer waarschijnlijk het boek niet gelezen heeft, omdat het in het Nederlands geschreven is). Ik betwijfel of Singer zo lovend was geweest als hij het boek daadwerkelijk had kunnen lezen. Want het is een radicaal boek, dat zeker, maar tevens een boek dat van filosofie een karikatuur maakt. En van vrijdenken.

Lees de rest van dit artikel »

, , , , , , , , ,

31 reacties

Maskers (column)

Melvin is bijna 3 jaar en doodsbang voor maskers. Grote zus Leonie van 7 heeft hem op een dag, niet zo lang geleden, eens flink laten schrikken met een Halloween-masker. Terwijl hij in de tuin aan het spelen was, ging ze met het masker op voor zijn slaapkamerraam staan. Toen hij haar zag, gilde hij volledig in paniek dat er een spook op zijn kamer zat. Een trauma leek geboren.

Lees de rest van dit artikel »

, , ,

9 reacties

Ontstaat er een heksenjacht op gelovigen?

De afgelopen dagen heb ik me verbaasd over alle commotie rondom de Maastrichtse hoogleraar Van Schayck. Plotseling trekt hij zich terug als directeur van het onderzoeksinstituut Caphri, omdat hij wil voorkomen dat dit instituut schade lijdt door de ophef die is ontstaan door zijn beweringen dat hij een wonderbaarlijke beengroei heeft zien plaatsvinden. Ik heb erover zitten denken om een opiniestuk te schrijven voor een grote Nederlandse krant, maar ik kon mijn gedachten niet goed op een rijtje krijgen. Dan maar wat gedachten op de zondagochtend…

Lees de rest van dit artikel »

, , ,

36 reacties

Samsom, Fresen, Van der Heyde, en wij?

Op Twitter is een grote discussie gaande tussen Diederik Samsom en journalisten Dominique van der Heyde en Ron Fresen. Inzet is de berekening die de laatste twee hebben gemaakt. Eerder vanochtend twitterde Samsom al dat de Volkskrant met de cijfers aan de haal was gegaan. Nu verwijt hij Van der Heyde en Fresen dat ze niet accuraat aan het rekenen zijn.

Ik vind dit een ongelooflijke ontwikkeling, die eens temeer aangeeft hoe failliet het kabinet al is nog voordat het geïnstalleerd is. Samsom verwijt de journalisten dat ze het niet begrijpen, de journalisten stellen dat ze het juist heel goed begrijpen. En wie zit er met de gebakken peren? De burger, die er überhaupt niets meer van begrijpt, omdat ieder nieuwsprogramma en iedere krant met andere berekeningen, cijfers en conclusies komt.

De kloof tussen burger en politiek was nog nooit zo groot als nu. Met dank aan Rutte en Samsom, op wie zoveel Nederlanders (tevergeefs, zo blijkt) hun hoop gevestigd hadden…

Toevoeging: En aan het einde van de dag kijkt Dominique van der Heyde nog eenmaal terug, en concludeert dan:

*Zucht…*

, ,

27 reacties

Christenunie stelt: De Islam is onkruid

Een van de redenen waarom ik geen Christenunie stem, is omdat het toch vaak een vorm van SGP-light lijkt. Beluister nou bijvoorbeeld een kandidaat-kamerlid Gert-Jan Segers van de Christenunie (no. 4 op de lijst) die ronduit met het evangelie in de hand de Islam gelijkstelt met onkruid.
Lees de rest van dit artikel »

, , , ,

22 reacties

Opiniestuk: Individualisme is passé – het collectief dient zich aan

Vandaag plaats ik even opnieuw een opiniestuk, over iets waar ik me ook in toenemende mate druk over maak: het collectiefdenken als de opkomende nieuwe manier van denken. Ik kwam op het idee om dit stuk te schrijven toen ik een erg individualistische uitspraak van Stacey Rookhuizen las in Volkskrant Magazine


Individualisme is passé – het collectief dient zich aan

We zitten moreel en cultureel in een woelige periode. Lange tijd was voor velen individualisme een ideologisch angstbeeld, dat immers al gauw tot egoïsme en tot een asociale samenleving zou leiden. Vandaag de dag staat echter niet langer het individu centraal, maar om de concurrentiestrijd met de economieën van China en Japan aan te gaan, draait alles om het collectief. Individualisme is ingeruild voor een soort collectiefdenken waarin het individu er niet meer toe doet.

Door Taede Smedes

 

Individualisme stond afgelopen zaterdag pontificaal in de Volkskrant, namelijk in het interview met de überindividualist Stacey Rookhuizen, die haar levensmotto alsvolgt definieerde: “Als je overal schijt aan hebt, kun je alles bereiken”. Lange tijd vierde dit motto in onze samenleving hoogtij, en dan met name in VVD-kringen van macht in de zakenwereld en in de politiek. De kredietcrisis waar we nog altijd middenin zitten, is immers veroorzaakt doordat bankdirecteuren schijt hadden aan iedereen en zich fêteerden op kosten van personeel en klanten. Ook de huidige bezuinigingsdrang van de door de VVD-geleide overheid heeft een sterk “schijt”-gehalte, waarbij gesprekspartners uit onderwijs en natuurbeheer schamper behandeld worden en vooral voor voldongen feiten gesteld worden. Overleg lijkt ver te zoeken, laat staan samenwerking.

Toch zijn er tekenen van een kentering merkbaar. Individualisme lijkt een gepasseerd station. Maar wat komt ervoor in de plaats? Samenwerking? Immers, biologen als Frans de Waal hebben laten zien dat in de natuur altruïsme en samenwerking, waarbij individuen korte-termijn genot opofferen voor lange-termijn welzijn van de groep als geheel, een duurzamer oplossing is dan individualisme. Echter, samenwerken kan op meerdere manieren. Een apenkolonie is een groep individuen die groepsnormen en –waarden hebben en voor elkaar opkomen. Frans de Waal geeft die apen in zijn boeken vaak namen. Dit lijkt sterk op het voormalige CDA-ideaal: normen en waarden die individueel gerespecteerd worden en waar een samenleving uiteindelijk op drijft. Maar dat ideaal heeft gefaald. Want over welke normen en waarden hebben we het dan? Wiens normen? Wiens waarden?

Daarnaast kent de biologie ook de meer militaire vorm van samenwerking, denk aan een mierennest of een zwerm bijen, ongelooflijk efficiënt, maar waarbij individuen naamloos zijn en zich zo nodig opofferen voor het collectief. Ook dat is samenwerking, maar wel van een andere orde. Hier geen namen, maar nummers. Hier geen unieke individuele  bijdrage, maar vervangbaarheid.

Kijk vervolgens eens naar de PVV. Dat is een partij die volledig het collectiefdenken tot cultuur heeft verheven. Binnen de PVV is het individu volstrekt ondergeschikt aan de partij als geheel. Wanneer een prominent PVV-lid schijt heeft aan zijn buren en door hun brievenbus urineert, wordt dat behandeld als een strikt persoonlijke zaak, een zaak van het individu – totdat het de partij als geheel zoveel reputatieschade heeft berokkend, dat de stekker uit het lidmaatschap wordt getrokken. Bij de recente provinciale verkiezingen weigerde de PVV de namen van de kandidaten bekend te maken; ze waren nummers op een lijst. Alle discussies over individuele wensen worden binnen de PVV gesmoord, het collectief streeft alleen efficiëntie na.

Het lijkt op wat je momenteel in Japan ziet gebeuren: de naamloze werkers die proberen de beschadigde kerncentrales te herstellen door zich schijnbaar willoos op te offeren voor het collectief. Het hoort bij hun cultuur, zo wordt gezegd, daar drijven de economieën van China en Japan op. Door een cultuur te bevorderen waarin het individu volstrekt ondergeschikt is aan het collectief, kun je maximale efficiëntie bereiken.

Kijk nu eens naar bijvoorbeeld ons onderwijs, naar de nadruk die op het onderwijs is komen te liggen op prestaties, op cijfers, kwantitatieve gegevens. Scholen worden beloond naar hun collectieve prestaties. Minister Van Bijsterveldt bevordert een cultuur waarin de wensen, verlangens en capaciteiten van het individu niet langer centraal staan, maar waarbij het collectief gediend moet worden. Onderwijs gaat niet meer over “Bildung”, het ontplooien en stimuleren van het morele en sociale gedrag van de individuele leerling om optimaal te functioneren in de samenleving, maar puur om cognitieve prestaties. Het gaat niet langer om individuen, maar juist door de kwantificering is er sprake van een sterke homogenisering en (liefst) egalisering. En waarom? Iedere keer weer hetzelfde argument: om te kunnen concurreren met de economieën van Japan en China, waar het collectiefdenken tot cultuur is geworden.

Kortom: het tijdperk van het individualisme lijkt voorbij. Langzaam maar zeker lijkt ook onze overheid de normen en waarden van onze samenleving onbewust te willen hervormen, te sturen in de richting van een collectiefdenkende meute, mensen stijf in het gelid met de neuzen dezelfde kant op, ooit wellicht zelfs kinderen in uniform. Een samenleving waarbinnen individuele beslommeringen als kunst, cultuur, religie en moraal niet meer meetellen, maar nog slechts collectieve prestaties die in cijfers zijn uit te drukken: meten is weten, gissen is missen. Het collectiefdenken moet ook onze cultuur worden, daarnaar streeft de huidige overheid. Wie dagelijks de krant leest, kan er overal de tekenen van zien. Maar dan stel ik de vraag aan de individuele lezer: is dat een samenleving waar u graag in zou leven, een cultuur waartoe u zou willen behoren?

Dr. Taede A. Smedes is godsdienstfilosoof en theoloog, en werkt als onderzoeker aan het Heyendaal Program on Theology and Science van de Radboud Universiteit Nijmegen.


Aanvulling, 18-07-2011: Een aangepaste versie van bovenstaand artikel is op 15 juli 2011 eveneens gepubliceerd op de site van Nieuwwij: http://www.nieuwwij.nl/index.php?pageID=13&messageID=6408

, , , , ,

13 reacties