Waarom ik lid werd van de Partij voor de Dieren

pvddverkiezingspostertk2017a3_schermresolutie-e69b4e57Ik had nooit verwacht dat ik ooit lid zou worden van een politieke partij. Maar soms heb je het gevoel dat je niet anders kunt. Dat had ik eerder deze week. De hedendaagse gevestigde partijen zijn ziek. Ze polariseren, propageren uitsluitingsdenken en in hun nieuwe partijprogramma’s zetten ze plannen uiteen die onze rechtsstaat aantasten. Gezien de impasse waarin de gevestigde politiek momenteel verkeert, voelde ik me geroepen om me te committeren aan een partij die voluit en zonder gêne haar idealen volgt en die bovendien het grotere plaatje in het oog houdt.

Dat bleek de Partij voor de Dieren te zijn. Gisteren heb ik me aangemeld als lid van deze partij.

Ik vermoed dat nu veel mensen minzaam glimlachend zullen denken dat ik nu volledig van ’t padje geraakt ben. In dit lange artikel wil ik mijn beweegredenen toelichten, in de hoop dat ik daarmee mijn motivatie en mijn visie duidelijk kan maken, maar ook in de hoop dat ik anderen daarmee kan inspireren.

(En ja, ik weet het, het is een lange tekst geworden…)

Doorgaan met het lezen van “Waarom ik lid werd van de Partij voor de Dieren”

Luc Ferry en Marcel Gauchet over het religieuze na de religie (deel 3, slot)

Vorige week las ik het boek Religie na de religie: Gesprekken over de toekomst van het religieuze van Luc Ferry en Marcel Gauchet (Kampen: Klement / Kapellen, België: Pelckmans 2005, 2e druk 2008). Ik bespreek in deze reeks van drie blogbijdragen een aantal punten uit dit boek.

Gisteren liet ik zien wat Luc Ferry verstaat onder ‘het religieuze’. In deze laatste bijdrage behandel ik de opvatting van ‘het religieuze’ bij Marcel Gauchet. Daarna probeer ik, aan het einde gekomen van de drie bijdragen, een aantal draden bij elkaar te trekken.

(Bron afbeelding: Bol.com.)

Doorgaan met het lezen van “Luc Ferry en Marcel Gauchet over het religieuze na de religie (deel 3, slot)”

Luc Ferry en Marcel Gauchet over het religieuze na de religie (deel 2)

Vorige week las ik het boek Religie na de religie: Gesprekken over de toekomst van het religieuze van Luc Ferry en Marcel Gauchet (Kampen: Klement / Kapellen, België: Pelckmans 2005, 2e druk 2008). Ik bespreek in deze reeks van drie blogbijdragen een aantal punten uit dit boek.

Gisteren heb ik het boek kort ingeleid en heb ik laten zien hoe Ferry en Gauchet ‘het religieuze’ onderscheiden van religie. Maar wat verstaan beide heren onder ‘het religieuze’? Vandaag behandel ik Ferry’s opvatting van ‘het religieuze’ zoals hij die op verschillende plekken in het boek uiteenzet. Het is dus mijn voorzichtige reconstructie van Ferry’s positie.

(Bron afbeelding: Bol.com.)

Doorgaan met het lezen van “Luc Ferry en Marcel Gauchet over het religieuze na de religie (deel 2)”

Luc Ferry en Marcel Gauchet over het religieuze na de religie (deel 1)

Vorige week las ik het boek Religie na de religie: Gesprekken over de toekomst van het religieuze van de twee eminente Franse denkers Luc Ferry en Marcel Gauchet (Kampen: Klement / Kapellen, België: Pelckmans 2005, 2e druk 2008). Het bleek fascinerende lectuur te zijn, over een onderwerp dat actueler is dan ooit tevoren, namelijk de vraag wat er overblijft als de religie volledig verdwenen is. Kan een mens zonder religie? Is een samenleving zonder religie mogelijk? Of wenselijk?

De komende dagen zal ik in drie behoorlijk filosofisch getinte blogbijdragen, die samen een lang artikel vormen, een aantal punten uit dit boek bespreken. Het is niet echt een boekbespreking geworden, maar vooral een reconstructie van posities. Vandaag het eerste deel van deze blogtrilogie: een inleiding.

(Bron afbeelding: Bol.com.)

Doorgaan met het lezen van “Luc Ferry en Marcel Gauchet over het religieuze na de religie (deel 1)”

Koert van der Velde over mindfulness en mindfoolness. (Boekbespreking)

Religie verdwijnt niet in Nederland, ondanks wat in de media door al te hoopvolle atheïsten wordt gepreekt. Maar religie verandert wel. Volgens godsdienstwetenschapper en journalist Koert van der Velde is de “hype” omtrent mindfulness hier een indicator van. “Van oorsprong religieuze ideeën en technieken krijgen een tweede leven, nu wetenschappelijk getest, zonder geloof, om hun werkzaamheid”, schrijft hij in zijn recent verschenen boekje Geen gezweef! Mindfulness zonder dat het mindfoolness wordt (Damon 2015).

En hij vervolgt: “Mindfulness is dus onderdeel van een grotere culturele verandering, die het religieuze vacuüm dat in het Westen na de teloorgang van het christendom is ontstaan, toch weer min of meer religieus weet op te vullen” (p. 151). Mindfulness, zo zegt Van der Velde, is niet slechts een methode. Nee, mindfulness is ten diepste religieus. Nederland mag nog zo seculier zijn, de spirituele nood is blijkbaar hoog, en mindfulness beantwoordt aan die behoefte.

Een boekbespreking…

Doorgaan met het lezen van “Koert van der Velde over mindfulness en mindfoolness. (Boekbespreking)”

Is religiejournalistiek ten dode opgeschreven? Onzin!

De Tilburgse “cultuurtheoloog” Frank Bosman laat weer eens van zich horen. Nu maakt hij stennis door een tamelijk negatieve interview op de website Nieuwwij.nl waarin hij verkondigt dat het einde van de religiejournalistiek nabij is. Apocalyptische bangmakerij van de zuiverste soort. Kijk, dat over 30 jaar veel theologen religiewetenschappers zijn geworden, lijkt ook mij wel duidelijk. Dat hebben theologen vooral aan zichzelf te danken (een opmerking die ook een verantwoording verdient, maar die laat ik nu even achterwege). Maar dat religiejournalistiek zal verdwijnen, lijkt me tamelijk pertinente onzin. Een korte reactie…

Doorgaan met het lezen van “Is religiejournalistiek ten dode opgeschreven? Onzin!”